ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ
(੨੧
ਘਰ ਫੇੜ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੋਂ ਚਕੋ ਹਾਂਡੀ ਜਗਾਈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮੋਮਣੀ ਬਝਾਕੇ ਰੱਖ ਲਈ ਘਰ ਛੇਤੀ ਨਾਲ ਦੋਵੇਂ ਮੰਜੀਆਂ ਲਾਹਕੇ ਉਸੇਬਾਂ ਡਾਰਕ ਵਿਛਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤੇ ਇੱਕ ਮੰਡੀ ਤੇ ਭੂਤਨ ਬ ਲੰਮਾ ਪਾਕੇ ਢਿੱਡ ਪੀੜ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਕਰਾਕੇ ਹਾਇ ਹਾਇ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿਓ ਆਪ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰਹਾਨੇ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਏਤਨੇ ਚਿਰ ਨੂੰ ਕਮਰੇ ਦਾ ਬੂਹਾ ਖੁਲਾ ਤੇ ਤਿੰਨ ਚਾਰ ਨਕਾਬਪੋ ਆਦਮੀ ਅੰਦਰ ਆਉਂਦੇ ਨਜ਼ਰ ਪਏ ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਦਮੀਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਮਰੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦਾ ਹਾਲ ਦੇਖਿਆ,ਫ ਇੱਕ ਨੇ ਅਨੇ ਹੋਕੇ ਦੇਵੀ ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿਓਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਤਾਂ ਸੀ ਜਾਗ ਹੀ ਰਹੇ ਹੋ ?
ਦੇਵੀ-ਹਾਂ (ਭੂਤਨਾਥ ਵੱਲ ਸੈਨਤ ਕਰਕੇ) ਇਸ ਨੂੰ ਢਿੱਡ ਪੀੜ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਤਾਂ ਬੜਾ ਕਬਟ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਦੀ ਕਵੀ ਪੀੜ ਦੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਨ ਲੱ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਕਾਬ ਪੇਸ਼-(ਭੂਤ ਨਾਝ ਵੱਲ ਦੇਖ ਕੇ) ਅੱਜ ਏਥੇ ਆਕੇ ਤਾਂ ਕੁਛ ਖਾਧਾ ਪਤਾ ਵੀ 5 ੲੀ । ਦੇਵੀ-ਜੀ ਹਾਂ ਕੁਛ ਅਦਾ ਹੀ ਰਝ ਹੋਵੇ
ਨਕਾਬਪੋਸ਼-ਫੇੜ ਕਛ ਅੰਧਾ ਆਦਿਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ
