(੭)
________________
ਵੇਲੇ ਦਿਨ ਵਲ ਦੇਖਣ ਲੱਗ ਪਿੱਛੋਂ ਰਸਤੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਆ ਰਿਹਾ ਚਾਨਣਾ ਕੁਛ ਸੀ। ਸੀ ਤੋਂ ਵਿਚ ਦਸੋ ਮੂੰਹ ਕੇ ਮੈਂ
ਕਾਮਨੀ-(ਕੁਛ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ) ਹੁਣ ਹੋਰ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ ਆਪ ਲਦੇ ਕਿਓਂ ਨਹੀਂ ?
ਆਨੰਦ—(ਹਾਉਕਾ ਭਰਕੇ) ਸ਼ੌਕ ! ਤੇਰੇ ਘੁੰਡ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਧੋਖਾ ਸੌਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਇਹ ਦੁਖ ਲੈਂਦਾ ਤਾਂ ਅ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਸੌਣ ਤੋਂ ਕਿਉਂ ਨਸ਼ਟ
ਕਾਮਨੀ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਿ ਓਹ ਵਾਸਤਵ ਗਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਤੇਰਾ ਧਰਮ ਜਤਲੀ ਹੀ ਅਸੀ ਲਾਡਲੀ ਲਿਖਾਂਗੇ ਕਿਓਂ ਹੈ। ਫੇਰ ਭੀ ਆਪ ਓਹੋ ਅਰ ਅਜੇ ਤ ਤਕ . ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਛੋਟਾ ਕੁਮਾਰ ਸਮਝਦੇ ਹੋ । ਇਤਨੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ' ਤੇ ਅਰ ਤਰਨ ਫਿਰਨ ਤੇ ਭੀ ਆਪ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚੋਂ ਸੁਪਨੇ ਦਾ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਗਿਆ (ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਲਗੇ ਹੋਏ ਚ ਲਗੇ ਹੋਏ ਵਡੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਲ ਹੱਥ ਕਰਕੇ ਸ਼ੀ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਤਾਂ ਵੇਖੋ।
ਆਨੰਦ ਸਿੰਘ ਡੀ.ਏਹੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਮਣੇ ਜਾ ਖਲੋਤਾ ਲਗਾ, ਓਹ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਅਰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੂਰਤ ਸਾਹ ਰਤ ਵੇਖਣ ਗਾ, ਲਾਡਲੀ ਭੀ ਨਾਲ ਹੀ ਚਲੀ ਗਈ ਤੇ ਬੋਲੀ ਕਿਓਂ ਹੁਣ ਆਪ ਨੂੰ ਛੋਟਾ ਕੁਮਾਰ ਸਮਝਦ ਹੈ
ਭੀ ਆਪ ਆਪਣੇ ਆਪ ਓਸੀ ਸਮਝਦੇ ਹੋ ? ਕ੍ਰੋਧ ਤੇ ਸ਼ਰਮਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਕੁਮਾਰ ਘਬਰਾ ਗਿਆ ਫੇਰ 25 ਨਜਰ ਮਾਰੀ ਅਰਉਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੁਸ਼ਾਕ ਵਲ ਨਜਰ ਭਿੰਨ ਭੇਤ ਨ ਵੇਖਕੇ ਬੋਲਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਕੀ ਗੱਲ ਹੈ ! ਮੇਰ ਸੂਰਤ ਕਿਸ ਨੇ ਬਦਲੀ ਹੋ ?
