(੨੧)
ਤੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰ, ਕਿ ਮੇਰਾ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲ ਹੋ ਜਾਵੇ । ਪਰ ਮੱਥਾ ਕਮਲਨੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕੁਮਾਰ ਕੁਛ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨਾ ਹੋ ਸਕਿਆ ਅਰ ਕਮਲਨੀ ਭੀ ਇਸ ਗੱਲ ਚੁਪ ਹੋ ਗਈ, ਮੈਨੂੰ ਚੁਪ ਮੰਨਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾ ਇਸਦਾ ਵੇਖਕ ਕਿਸ਼ੋਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅੱਲਾ ਤੂ ਸਦਾ ਹਲ ਵਲੋਂ ਕੁਛ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦੀ ਪਰ ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਯਾਦ ਰੱਖ ਕਿ .. ਜੇ ਮੇਰੀ
ਮੈਂ ਮਨਸ਼ਾ ਨਾ ਹੋਈ ਤਾਂ ਕਦੀ ਵਿਆਹ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਫਾਹਾ ਲੈਕੇ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗੀ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗੀ, ਸਗੋਂ ਕਮਲਨੀ ਨੇ ਜੋ ਹਸਾਂਨ ਮੇਰੇ ਤੇ ਕੀਤੇ ਹਨ ਉਨਾਂ ਦਾ ਬਦਲਾ ਮੈਂ ਕਿਸੇਤਰਾਂ ਨਹੀਂਦੇ ਸਕਦੀ,ਜੈਕਝਦੇਸਕਦੀਂਹਾਂ ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਇਸਤਰ ਕਿ ਕਮਲਨੀ ਦੀ 1 ਨੂੰ ਪਟਰਾਣੀ ਬਣਾਵਾਂ ਤੇ ਆਪ ਓਸਦੀ ਦਾਸੀ ਹੋਕੇ ਰਹਾਂ, ਪਰ ਸ਼ੋਕ ਤੂੰ ਮੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਜਿਸਦਾ ਫਲ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਇਕ ਦਿਨ ਤੁੰ ਪਛਤਾਵੇਂਗੀ ਤੇ ਰੋਵੇਂਗੀ।
ਕਿਸ਼ੋਰੀ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਖੁਭ ਗਈ : ਅਰ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਜੋ ਕੁਛ ਇਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਠੀਕ ਹੈ ਇਸੇਤਰਾਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ । ਛੇਕੜ ਮੈਂ ਗੋਪਾਲ ਸਿੰਘ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵ ਗੱਲ ਦਸੀ ਤੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਵਲੋਂ ਭੀ ਆਖਿਆ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਇ ਜਿਸਦਾਛਲ ਏਹ ਹੋਯਾ ਕਿਓਹ ਤਨ ਮਨ ਨਾਲ ਇਸ ਕੰਮ ਵਲ ਲਗ ਪਏ।ਜਦਓਹ ਆਪ - ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ ਤਾਂ ਫੇਰ ਕੀ ਸੀ। ਸਭ, ਕੰਮ ਚੰਗਾ ੨ ਹੋਣ ਲਗ ਪਿਆ।
ਰਾਜਾ ਗੋਪਾਲ ਸਿੰਘ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਮਲਨੀ ਨੂੰ ਆਖੀ ਪਰ ਉਸਨੇਂ ਨਾਂਹ ਕਰ ਦਿਤੀ,ਓਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਮਝਾਇਆ
