ਸਮੱਗਰੀ 'ਤੇ ਜਾਓ

ਪੰਨਾ:ਚੰਦ੍ਰਕਾਂਤਾ ਸੰਤਤਿ ਭਾਗ 23.pdf/44

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ

(੪੧)


ਸਮਾ ਹੀ ਹੋਰ ਸੀ ਈਸ਼੍ਵਰ ਨਾ ਕਰੇ ਕਿ ਓਹ ਦਿਨ ਕਿਸੇਵੈਨੂੰ ਭੀ ਦਿਖਾਵੇ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਡੇ ਮਾੜੇ ਦਿਨ ਸਨ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਤਾਂ ਵੈਰੀ ਬਣ ੨ ਕੇ ਦੁਖ ਦੇਂਦੇ ਸਨ।( ਕਮਲਾ ਵਲ ਦੇਖਕੇ) ਹਛਾ ਤੂੰ ਹੀ ਦੱਸ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਚਮੇਲਾ ਕੁੜੀ ਦਾ ਕੀ ਵਿਗਾੜਿਆ ਸੀ ਓਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਏਤਨਾ ਦੁਖ ਦਿਤਾ, ਜੇ ਓਹ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਹਾਲ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨ ਕਹਿੰਦੀ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਤੇ ਅਜੇਹੀਆਂ ਬਿਪਤਾ ਕਿਉਂ ਪੈਂਦੀਆਂ।

ਕਮਲਾ-ਠੀਕ ਹੈ, ਜੇਹਾ ਉਸਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ ਤੇਹਾ ਹੀ ਖਾਲਿਆ, ਮੇਰੇ ਹਥਾਂ ਦ ਕੋਟੜੇ ਉਸਨੂੰ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਨਹੀਂ ਭੁਲਣਗੇ।*

ਕਿਸ਼ੋਰੀ-ਏਤਨੀ ਮਾਣ ਖਣ ਤੇ ਭੀ ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਠੀਕ ੨ ਭੇਤ ਨ ਦਸਿਆ।

ਕਮਲਾ-ਹਾਂ ਓਹ ਬੜੀ ਜਿੱਦਲ ਨਿਕਲੀ ਪਰ ਤੁਸਾਂ ਇਹ ਬੜਾ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਛਡ ਦਿਤਾ ਹੁਣ ਭੀ ਓਹ ਜਿਥੋਂ ਜਾਵੇਗੀ ਦੁਖ ਹੀ ਪਾਵੇਗੀ।

ਕਿਸ਼ੋਰੀ-ਹਾਂ ਓਸ ਸਮੇ ਧਨ ਪਤ ਦੇ ਭਰਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਘੱਟ ਦੁਖ ਦਿਤਾ ਸੀ ਜਦ ਮੈਂ ਨਾਗਰ ਦੇ ਘਰ ਕੈਦ ਸੀ ਉਸ ਦੁਸ਼ ਸੂਰਤ ਵੇਖਕੇ ਮੇਰਾ ਲਹੂ ਸੁਕ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।

ਲਾਡਲੀ—ਹਾਂ ਜਿਸਨੂੰ ਭੂਤ ਨਾਥ ਨੇ ਮਾਰਿਆ ਸੀ,ਨਾਗਰ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਹੀ ਗਈ ਉਸਨੇ ਮਾਯਾਰਾਣੀ ਦਸਿਆ ਅਰ ਏਸੇ ਵਿਚ ਉਦਾ ਭਲਾ ਸੀ।


ਦੇਖੋ ਸੰਤਤਿ ਭਾਂਗ ਪਹਿਲਾ ਕਾਂਡ ੧੧

+ ਦੇਖੋ ਸੰਤਤਿ ਭਾਗ ਕਾਂਡ ੬ ਨੂੰ ਕੁਛ ਨ