(੪੯)
ਤਮਾਸ਼ਾ ਵੇਖਕੇ ਘਬਰਾ ਗਈਆਂ ਇਨਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਮਲਨੀ ਦੌੜਕੇ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰੀ ਅਰ ਇਕ ਦਾਸੀ ਨੂੰ ਇਹ ਖ਼ਬਰ ਇੰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਦਸਣ ਲਈ ਦੌੜਾਇਆ।
ਅੱਠਵਾਂ ਕਾਂਡ
ਨਾਨਕ ਇਹ ਗੱਲ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸ ਤੇ ਵਾਰ ਕਰਾਂ ਜੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਾਂਤਾ ਤੇ ਵਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤਾਂ ਖੜਾਕ ਬਣਕੇ ਭੂਤ ਨਾਥ ਉਠ ਖਲੋਵੇਗਾ ਅਰ ਮੈਨੂੰ ਫੜ ਲਵੇਗਾ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਕਿਸੇਤਰਾਂ ਓਸ ਦਾ ਟਾਕਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਸੋ ਪਹਿਲਾਂ ਭੂਤ ਨਾਥ ਨੂੰ ਹੀ ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੇ ਕੁਛ ਰੌਲਾ ਸੁਣਕੇ ਸ਼ਾਂਤਾ ਜਾਗ ਭੀ ਪਵੇ ਗੀ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਕੀ ਵਿਗਾੜ ਸਕਦੀ ਹੈ ਮੈਂ ਓਸਨੂੰ ਉੱਠਣ ਭੀ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗਾ ਓਹ ਇਸਤ੍ਰੀ ਮੇਰਾ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਪਰ ਹੁਣ ਇਹ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ਾਂਤਾ ਕੇਹੜੀ ਹੈ ਤੇ ਭੂਤ ਨਾਥ ਕੇਹੜਾ ਹੈ।
ਥੋੜੇ ਚਿਰ ਵਿਚ ਏਹੋ ਜੇਹੀਆਂ ਕਈ ਗੱਲਾਂ ਓਹ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਏਨਾਂ ਦੇਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਭੂਤਨਾਥ ਕੇਹੜਾ ਹੈ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪਤਾ ਨ ਲਗਣ ਕਰਕੇ ਓਸ ਨੇ ਸੋਢਿਆ ਕਿ ਇਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਫੜ ਕੇ ਲੈ ਚਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਜੇਹਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਬੜੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇਗੀ
ਨਾਨਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਟੂਏ ਵਿਚੋਂ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਵਾ ਕਢਕੇ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਉਪਰ ਚੰਦਰ ਦੇ ਉੱਪਰ ਹੀ ਛਿਣਕ ਤੀ ਤੇ ਓਨਾਂ ਦੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਣ ਨੂੰ ਉਡੀਕਣ ਲਗਾ।
ਥੋੜੇ ਚਿਰ ਪਿਛੋਂ ਜਦ ਬੇਹੋਈ ਦੇ ਘਰਾੜੇ ਵੱਜਣ ਲਗਪਏ
