ਪੰਨਾ:ਜਲ ਤਰੰਗ.pdf/125

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਹ ਸਫ਼ਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ


ਹੋਇਆ ਨੰਗ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹਾਂ ਮੈਂ
ਇਹਨਾ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਤਾਇਆ
ਜੀਉਂਦੇ ਨੂੰ ਹੀ ਮਾਰ ਮੁਕਾਇਆ
ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚ ਕੁਝ ਥਾਂ ਸੀ ਮੇਰੀ
ਉਹ ਵੀ ਇਹਨਾ ਨੇ ਆ ਘੇਰੀ
ਤੁੜੀ, ਚੌਲ, ਕਣਕ ਦੇ ਬੋਰੇ
ਢੋਂਦਾ ਸਾਂ ਜਦ ਬੰਦਾ ਲੋੜੇ
ਦੋ ਵੇਲੇ ਢਿਡ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਸੀ
ਏਦਾਂ ਹੀ ਝਟ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਇਹਨਾ ਵਣਜ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ ਏ
ਮੇਰਾ ਕਦਰ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ ਏ
ਵਧ ਗਈ ਇਤਨੀ ਬੇਹਯਾਈ
ਵਡਿਆਂ ਦੀ ਸਭ ਸ਼ਰਮ ਵੰਜਾਈ
ਨਿਕਲ ਨਿਕਲ ਸੜਕਾਂ ਤੇ ਭੱਜਣ
ਫ਼ੈਸ਼ਨ-ਪੁਟੀਆਂ ਸਿਰ ਨਾ ਕੱਜਣ
ਧੌਲਾ ਝਾਟਾ, ਖੇਹ ਖ਼ਰਾਬ
ਵਿੱਚ ਬਜ਼ਾਰਾਂ ਪੀਣ ਸ਼ਰਾਬ*
ਰਾਹ ਵਿਚ ਜਦ ਮੈਂ ਤੁਰਦਾ ਹੋਵਾਂ
ਮੈਥੋਂ ਵੀ ਲੰਘ ਜਾਣ ਅਗਾਹਾਂ
ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਲਿਹਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਏ
ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਮੁਥਾਜ ਨਹੀਂ ਏ
ਮੈਨੂੰ ਆਖਣ, 'ਗਾਂਹ ਜਾ, 'ਗਾਂਹ ਜਾ,
ਕਿੱਥੋਂ ਆ ਗਿਆ ਬੁਢਾ ਬਾਬਾ!
ਅੱਜ ਕੱਲ ਦੀਆਂ ਰੰਨਾ ਨਾਰਾਂ
ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਫਿਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਜ਼ਾਰਾਂ

*ਪਟਰੋਲ ਲੈਣਾ।

-੯੨-