ਪੰਨਾ:ਜਲ ਤਰੰਗ.pdf/130

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


ਦਿਲ ਦਾ ਜੋ ਕਰ ਹਾਲ ਗਈ ਏ,
ਪ੍ਰੇਮ-ਮੁਆਤਾ ਬਾਲ ਗਈ ਏਂ,
ਚਾਨਣ ਨਵਾਂ ਵਿਖਾਲ ਗਈ ਏਂ,
ਕਰ ਕੇ ਜੀਣ ਮੁਹਾਲ ਗਈ ਏਂ,
ਤੂੰ ਜੋ ਨਵਾਂ ਜਹਾਨ ਦਿਖਾਇਆ,
ਅਖੀਆਂ ਅੰਗ ਕਿਵੇਂ ਲੁਕਾਵਾਂ?
ਦਸ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਭੁਲਾਵਾਂ?

ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ, ਤੂੰ ਜਾ ਨ ਸਕੇਂਗੀ,
ਦਿਲ ਦੀ ਪੀੜ ਦਬਾ ਨ ਸਕੇਂਗੀ,
ਦੁਨੀਆ ਨਵੀਂ ਵਸਾ ਨ ਸਕੇਂਗੀ,
ਰੋ ਨ ਸਕੇਂਗੀ, ਗਾ ਨ ਸਕੇਂਗੀ,
ਤੇਰੇ ਮੇਰੇ ਵੱਸ ਨ ਕੋਈ,
ਬੇਬਸੀਆਂ ਨੂੰ ਕੀ ਅਜ਼ਮਾਵਾਂ?
ਦਸ਼, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਭੁਲਾਵਾਂ?


ਭੁਲੀਏ ਕਿਉ? ਆ ਖਲ ਕੇ ਮਿਲੀਏ!
ਪੀਤ-ਝਨਾ ਵਿਚ ਰਲ ਕੇ ਠਿਲ੍ਹੀਏ!
ਪ੍ਰੇਮ ’ਚ ਸਾਡੇ ਗੰਦ ਨ ਕੋਈ,
ਜਦੋਂ ਵਾਸ਼ਨਾ ਮੰਦ ਨ ਕੋਈ,
ਸੜੇ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇਈਏ,
ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਇਕ ਚਾਨਣ ਦੇਈਏ,
ਤੂੰ ਡਟ ਜਾ, ਮੈਂ ਵੀ ਡਟ ਜਾਵਾਂ!
ਕਿਉ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆ ਭਲਾਂਵਾਂ?

-੯੭-