ਪੰਨਾ:ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ.pdf/52

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਹੋਵੇ ਵੀ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ? ਧੀਆਂ ਪਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਵਿਚ ਝਾੜ ਝੰਬ ਹੀ ਨਸੀਬ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਘਰ ਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦਾ ਅਸਥਾਨ ਕਿਸ ਤਰਾਂ ਸਮਝਣ, ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਹ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਨਾਂ ਨਾਲ ਬਹਿ ਕੇ ਹਸ ਖੇਡ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਧੀਆਂ ਪਤਰਾਂ ਵਾਸਤੇ ਪਿਉ ਇਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਹਊਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ ਮਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵੜਦਿਆਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਚੁੱਪ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਿਉ ਦੀ ਇਕ ਘਰਕ ਹੀ ਉਨਾਂ ਲਈ ਕਾਫੀ ਹੈ । ਘਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜੀ ਕਦੇ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ । ਹੋਣ ਵੀ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦ ਅਸਾਂ ਆਪਣੇ ਨਿਤਨੇਮ ਵਿਚ ਐਸਾ ਕੋਈ ਸਮਾਂ ਰਖਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਰੋਟੀ ਅਸੀਂ ਕੱਠੇ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵਕਤ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਰਲ ਕੇ ਬਹਿੰਦੇ ਹਾਂ । ਜੇ ਗੱਲਾਂ ਬਾਤਾਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਵੀ ਮਾਂ ਪਿਉ ਵਖ ਬੈਠੇ ਹਨ ਤੇ ਭੈਣਾਂ ਵਖ, ਭਰਾ ਵਖ | ਅਜੇ ਮਾਂ ਕੋਲ ਕਦੇ ਕਦੇ ਧੀਆਂ ਪੁਤਰ ਭਾਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਆਪਸ ਵਿਚ ਗੱਲਾਂ ਬਾਤਾਂ ਕਰ ਲੈਣ ਪਰ ਮਾਂ ਪਿਉ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਹੁੰਦਿਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਧੀਆਂ ਪੱਤਰ ਉਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਲ ਕੇ ਨਹੀਂ ਬਹਿਣਗੇ। ਇਹ ਇਸੇ ਕਰ ਕੇ ਹੈ ਕਿ ਅਸਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਐਸੀ ਹਿਲਤਰ ਨਹੀਂ ਪਾਈ ਹੁੰਦੀ । ਜੇ ਅਸੀ ਮੁਢ ਤੋਂ ਹੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਈਏ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਧੀਆਂ ਪੁਤਰ ਸੰਗ ਨ ਕਰਨ। * ਕੀ ਘਰ ਬਸ ਰੋਟੀ ਖਾਣ ਤੇ ਸੌਣ ਦੀ ਹੀ ਥਾਂ ਹੈ ? ਜਾਂ ਦੱਖਾਂ ਤੇ ਕਲੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਕੈਦੀ ਵਾਂਗਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਬੀਮਾਰ ਮੰਜੇ ਤੇ ਪਿਆ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਿਛੇ ਦੌੜਨਾ ਭੱਜਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਈ ਰਾਤਾਂ ਜਾਗਦਿਆਂ ਕਟਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਕੋਈ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕੰਮ ਕਰ ਕਰ ਕੇ ਟੱਟ ਜਾਈਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਖੇਚਲ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ੫੪