ਪੰਨਾ:ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ.pdf/60

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖੋ ਅਸੀਂ ਬਾਲਾਂ ਨਾਲ ਕਿਸਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਤਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਬਾਲ ਕਦੇ ਰੋਂਦੇ ਨਾ ਦਿਸਣ ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਲ ਹਸਦੇ ਖੇਡਦੇ ਹੀ ਚੰਗੇ ਲਗਦੇ ਹਨ ਪਰ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਅਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੁਆਂਦੇ ਹਾਂ । ਜੇ ਨਹਾਈਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਬੰਨ ਕੇ ਤੇ ਚੰਡਾਂ ਮਾਰ ਕੇ, ਐਵੇਂ ਉਹ ਕਾਬੂ ਹੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਨਹਾਉਣ ਦਾ ਨਾਂ ਲੈਂਦੇ ਹਨ । ਜੇ ਉਨਾਂ ਦਾ ਸਿਰ ਧੋਈਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕੁਟ ਕੁਟ ਕੇ,ਐਵੇਂ ਉਹ ਸਿਰ ਧੋਣ ਦੇ ਰਾਹ ਹੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ। ਕੰਘੀ ਫੇਰਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਵੀ ਬਥੇਰਾ ਪਿੱਟਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਮਾਰ ਖਾਧੇ ਬਗੈਰ ਤੇ ਰੋਏ ਬਗੈਰ ਉਹ ਨੇੜੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ । ਜੇ ਕਪੜੇ ਪਾਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਧੱਫੇ ਮੁੱਕੇ ਮਾਰ ਕੇ, ਐਵੇਂ ਉਹ ਵੀ ਕਪੜੇ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ । ਜੇ ਦੁਧ ਪਿਆਈਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਵੀ ਢਾਹ ਕੇ ਹੀ ਦਈਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪੀਂਦੇ । ਜੇ ਰੋਂਦੇ ਬਾਲ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰਾਣਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਝਿੜਕਾਂ ਤੇ ਮਾਰ ਖਾਧੇ ਬਿਨਾਂ ਚੁਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਬਾਲ ਨੂੰ ਸੁਆਣਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਨਾਲੇ ਲੋਰੀਆਂ ਦਈਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਨਾਲੇ ਬਬੋਕੜੀਦਾ ਹੈ ਪਰ ਜਦ ਤਕ “ਹਉਏ ਤੇ ਬਿਲੀ ਦਾ ਡਰ ਨਾ ਪਾਉ ਤੇ ਚਪੇੜਾਂ ਨਾ ਮਾਰੋ ਸੌਂਦੇ ਉਹ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਬਾਲ ਭੰਡੀਆਂ ਪਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਐਵੇਂ ਖਹਿੜਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਛਡਦੇ ਜਦ ਤਕ ਤੁਸੀਂ ਫੰਡ ਨਾ ਚਾੜੋ । ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰਨ ਦੇਣ ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੰਗ ਪਏ ਕਰਨ ਤਾਂ ਜਦ ਤਕ ਤੁਸੀਂ ਮਾਰ ਕੁਟ ਕੇ ਮੰਜੀ ਤੇ ਸੂਆਂ ਨਾ ਆਉ ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ {ਪੰਛੇ ਲਗੇ ਰਹਿਣ ਤੇ ਆਖਣ ਕੁੱਛੜ ਈ ਚੇ ਨੇ ਤਾਂ ਜਦ ਤਕ ਤੁਸੀਂ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਡਰ ਨਾ ਪਾਉ ਤੇ ਧੱਫੇ ਮੁੱਕੇ ਮਾਰ ਕੇ ਰੁਆ ਨਾ ਦਿਓ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਮਗਰੋਂ ਨਹੀਂ ਲਹਿੰਦੇ ਜਿਦਾਂ ਕਰਨ ਤਾਂ ਬਣਾ ਕੇ ਕੁੱਟੋ, ਐਵੇਂ ਉਹ ਵੀ ਢੀਠ ਨਹੀਂ ਮੁੜਦੇ । ਜੇ ਕਿਸੇ ਬਾਲ ੬੨