ਪੰਨਾ:ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਸੰਗ ਸ੍ਰੀ ਮਤੀ ਰਣਜੀਤ ਕੌਰ - ਸ. ਸ. ਚਰਨ ਸਿੰਘ.pdf/15

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਨੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ । ਹਰਦੁਆਰ : 'ਅਧਭੁਤ ਰਮਣੀਕ ਤਟ ਤੇ ਚੁਗਿਰਦੇ ਹਰੇ ਭਰੇ ਪਹਾੜਅਤੇ ਕੰਦ ਮੂਲ ਦੀ ਬਹੁਲਤਾ ਤੇ ਨਵੇਕਲੀਆਂ ਗੁਫਾਂ ਕੰਦਰਾਂ,ਅਨੰਦ ਲੈਣਵਾਲੇ ਰਸੀਆਂ ਲਈ ਅਜੇਹੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਥਾਵਾਂ ਹਨ,ਜੋ “ਕਹ ਬੇ ਕੋ ਸੋਭਾ ਨਹੀ ਦੇਖਾ ਹੀ ਪਰਵਾਨ । ਮਨੂੰ ਸੰਨ ੧੯੦੬ ਵਿਚ ਇਕ ਤਵਾਨ ਦੇ ਕਾਲ ਚਲਾਣੇ ਪਰ ਅੱਚਨੇ ਚੇਤ ਗੁ ਹਸਤ ਤਿਆਗ ਕਰਨ ਦਾ ਫੁਰਨਾ ਫਰਿਆ, ਭਾਵੇਂ ਬਾਲਪਨ ਤੋਂ ਧਰਮ ਸਿੱਖਿਆ ਮਿਲੀ ਸੀ ਪਰ ਸੰਸਾਰ : Hਥਿਆ ਹੈ ਦੇ ਭਾਵ ਨੇ ਮੇਰੇ ਚਿੱਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਉਛਾਲ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੇ ' ਹਰ ਦੁਆਰ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ ' ਪਰਮਾਰਥ ਪਾਪਤੀ ਲਈ ਖੋਜ ਤੇ ਯਤਨ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਕੀਤੀ । ਮਾਤਾ, ਪਿਤਾ ਝਾਈ , ਭੈਣ, ਸੱਜਨ ਮੱਕ, ਸਭ ਕੁਟੰਬ ਪਰਵਾਰ ਨੂੰ ਤੂੰ ਤਾ ਕੇ ਮੈਂ ਚੁਪ ਚਾਪ ਸੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਹਰਦੁਆਰ ਤੱਕ ੩੯) ਦਾ ਟਿਕਟ ਮੁਲ ਲੈ ਆਯਾ ! ਹਨੇਰੀ ਰਾਤ ਦੀ ਕਾਲੀ ਚੱਦਰ ਨੇ ਮੇਰੇ ਅਗਯਾਨ ਵੱਸ ਮਨੇ ਨੂੰ ਚੋਰੀ ਨੱਠਣ ਦਾ ਢੰਗ ਵੇਲ ਦੇ ਦਿਤਾ ਤੇ ਮੈਂ ਰਾਤ ਦੀ ਗੱਡੀ ਬੰਬਈ ਮੇਲ ਵਿਚ ਸਵਾਰ ਹੋ ਗਿਆ।ਕਿਸੇ ਮਤ ਸੱਜਨ ਨੂੰ ਸੂਹ ਤੁਕ ਨਾਂ ਦਿੱਤੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੋ ਕੰਨਾਂ ਦੀ ਚਲ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਦਾ ਤੇ ਚਹੁ ਕੰਨਦੀ ਬਾਤ ਸਭ ਜਾਣ ਦੇ ਹਨ। ਰੇਲ ਦਾ ਲਗ ਪਗ ੧੩ ਘੰਟੇ ਦਾ ਸਫੇਦ ਮੈਨੂੰ ਮਨੋਮਯ ਭੰਗਾ, ਤੇ · ਸੰਸਾਰ ਮਥਰਾਂ ਹੈ ਦੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਸੋਚਦਆਂ, ਤੇ ਪਰਮਾਰਥ ਦੀ ਖੋਜ ਦੇ ਉਦਯੋਗ ਦੇ ਖਜਾਲਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਲੰਘ ਗਿਆ।ਰੇਲ ਹਰਦੁਆਰ ਸਟੇਸ਼ਨ