ਰਹੀਂ ਭਾਈ ਪਰ੍ਹਾਂ।... (ਉਸਦੀ ਅਵਾਜ਼ਜ਼ ਵੀ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ! ) ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹੈ! (ਗੁਰਾਹਟ) ਮੇਰੀ ਅਵਾਜ਼..., ਮੈਂ ਵੀ
| ਖਾਨ :
|
ਆਦਮ ਬੋ... (ਦਹਾੜਦਾ ਹੈ।), ਅੱਜ ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਕੀਮਾ...!
|
| ਕਰੋੜੀ ਮੱਲ :
|
ਓਏ ਹਜ਼ਾਰਿਆ... ਹੁਆਂਗਦਾ ਹੈ), ਐਵੇਂ ਦਾਲ-ਪੀਣਾ ਬਾਣੀਆ
ਨਾ ਸਮਝ ਲਈਂ। (ਪੁਰਾਣੀ ਅਵਾਜ਼ 'ਚ) ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ
ਲਾਲਾ... ਤੂੰ ਬਿਜ਼ਨਸਮੈਨ ਆਦਮੀ ਏਂ।
|
| ਖਾਨ :
|
ਤੇਰੀ ਤਾਂ ਢਿੱਡਲ ਦੀ...!
|
| ਕਰੋੜੀ ਮੱਲ :
|
ਆ ਜਾ ਫੇਰ... ਵਿਖਾਉਨਾਂ ਤੈਨੂੰ ...।
(ਦੋਹੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ’ਤੇ ਝਪਟਦੇ ਹਨ। ਚੀਖ਼ਦੇ ਚੰਘਾੜਦੇ ਹਨ।)
|
| ਖਾਨ :
|
ਓ ਖਾਂ ਬਹਾਦਰ... ਸੰਭਲ ਭਈ... ਤੂੰ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਆਦਮੀ ਏ... ! ਕਰੋੜੀ ਦੀ ਚਿੰਘਾੜ। ਦੋਹੇਂ ਚਿੰਘਾੜਦੇ ਹਨ ਤੇ ਫੇਰ ਸਾਹੋ-ਸਾਹੀ
ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।)
|
| ਕਰੋੜੀ ਮੱਲ :
|
ਹੇ ਰਾਮ ! ਬੰਸੀ ਵਾਲਿਆ... ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਖ਼ੂਨ। (ਮੁੰਹ `ਚ
ਪਾਣੀ) ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹੈ, ਉਂਗਲਾਂ ਚੱਟਣ ਨੂੰ ਮਨ ਕਰਦੈ। ਨਹੀਂ... ਨੀ .. ਨੀ... ਲੈ ਫੜ ਫੇ... (ਚਟਖਾਰੇ ਲੈ ਕੇ) ਚੱਟ
ਲੈ .. ਮਰ।
|
| ਖਾਨ :
|
ਓ ਲਾਲਾ ਤੂੰ ਠੀਕ ਤਾਂ ਹੈਂ। ਸ਼ੁਕਰ ਐ। (ਡਰਿਆ) ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਮੈਂ
ਸੱਚਿਓ ਤੈਨੂੰ ਖਾ ਜਾਣੈ।
|
| ਕਰੋੜੀ ਮੱਲ :
|
(ਸਹਿਮਿਆ) ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ।
|
| ਖਾਨ :
|
(ਹੱਸਦਾ) ਲਗਦੈ ਵਰਿਆਂ ਦੀ ਹਸਰਤ ਨਿਕਲ ਗਈ ਤੇਰੀ ਤਾਂ।
|
| ਕਰੋੜੀ ਮੱਲ :
|
ਮੂੰਹ ਪੂੰਝ ਲੈ। ਲਹੂ ਲੱਗਾ ਬੁੱਲਾਂ 'ਤੇ।
|
| ਖਾਨ :
|
ਓ ਤਾਂ... (ਵਾਕ ਅਧੂਰਾ ਛੱਡ ਕੇ। ) ਮੇਰੇ ਵੀ... ? (ਕਾਹਲੀ
ਕਾਹਲੀ ਪੂੰਝਦਾ ਹੈ) ਓ ਪਰਵਰਦਿਗਾਰ ਮੈਂ...।
|
| ਕਰੋੜੀ ਮੱਲ :
|
ਮਜ਼ਾਕ ਨੀ ਬਾਈ ਜੇ ਹਾਲ ਇਹੋ ਰਿਹਾ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਸੱਚਿਓ ਇੱਕ
ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੰਦੀਆਂ ਵੱਢਣ ਲੱਗ ਜਾਣਾ।
|
| ਖਾਨ :
|
ਬੜਾ ਕੋਝਾ ਮਜ਼ਾਕ ਕੀਤਾ ਏ ਕਿਸੇ ਨੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ। ਅਸੀਂ ਤਾਂ
|
