ਪੰਨਾ:ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਨੋਕ ਤੇ.pdf/100

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਐਪਰ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਜਾਪੇ ਅਮੀਰ ਬੱਚਾ, ਸਾਨੂੰ ਗਲ ਏਹ ਛੇਤੀ ਬਤਾ ਬੀਬਾ। ਜਾਹ ਮਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਪਿਆਰ ਜਾ ਕੇ, ਖੜਿਆ ਕਿਉਂ ਕਿਸ ਦਾ ਤਕੇ ਦਾਹ ਬੀਬਾ। ਕੰਮ ਕਰਨ ਮਾਰਾ ਭੱਜਾ ਮਾਪਿਆਂ ਤੋਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖੜਾ ਲੁਕਾ ਬੀਬਾ। • ਜਾ ਕੀ ਤੂੰ ਕਰਨ ਦਰਬਾਰ ਆਇਆ, ਚੁਪ ਕਿਉਂ ਹੈ ਬੁਲ ਹਲਾ ਬੀਬਾ। ਨੂੰ ਝੂਨ ਉਦਾਸ ਹੋ ਕਹਿਣ ਲਗਾ, ਦਸਾਂ ਆਪਣਾ ਕੀ ਤੈਨੂੰ ਹਾਲ ਜੀਵੇਂ । ਇਕ ਤਾਂ ਉਂਝ ਹੀ ਸੂਲੀ ਪਰ ਰਹਾਂ ਚੜਿਆ, ਦੂਜਾ ਆਵੇ ਜੋ ਕਰੇ ਸੁਵਾਲ ਜੀਵੇਂ। ਪੇਂਡੂ ਜਾਣਦੇ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹਾਲ ਮੇਰਾ, ਕ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰੀਏ ਨਾ ਰਤੀ ਖਿਆਲ ਜੀਵੇਂ। ਧੂਪ ਵਿਚ ਨਾ ਕਰਦਾ ਛਾਂ ਕੋਈ, - ਦੇਵੇ ਲੀੜਾ ਨਾ ਕੋਈ ਸਿਆਲ ਜੀਵੇਂ। ਬਾਰਾਂ ਮਾਂਹ ਖੜਕੇ ਦੇਵਾਂ ਨੌਕਰੀ ਮੈਂ, ਪੈਸਾ ਇਕ ਨਾ ਮੇਰੀ ਤਨਖਾਹ ਜੀਵੇ । ਫਿਰ ਭੀ ਕਈ ਮੇਰੇ ਆ ਕੇ ਪਏ ਪਵੇ, ਮੇਹਣੇ ਦੇਵਦੇ ਖਾਹ ਮਖਾਹ ਜੀਵੇਂ । ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲੇ ਤੋੜੇ ਅਕਾਲੀਆਂ ਨੇ, ਓਹਵੇਂ ਦਿਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਠਾ ਜੀਵੇਂ । -੯੬. Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org