ਪੰਨਾ:ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਨੋਕ ਤੇ.pdf/106

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

. ਨਾਜ਼ਕ ਦਿਲ ਮੇਰਾ ਪੰਛੀ ਫੜਨ ਵਾਲਾ, ਓਹਦੇ ਹੁਸਨ ਵਾਲਾ ਫਾਹੀ ਜਾਲ ਕਿਥੇ । ਕੋਈ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਗਲ ਸੁਣਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕਿਥੇ ਮੈਂ ਤੇ ਓਸ ਦਾ ਖਿਆਲ ਕਿਥੇ । ਕਰਦਾ ਯਾਦ ਦਿਲ ਪਿਛਲੀਆਂ ਲਗੀਆਂ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਟੂਟੀਆਂ ਤਾਈਂਆਂ ਪਜਦਾ ਏ । ਮਾਨੋਂ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪੌੜੀ ਤੋਂ ਖਾ ਧੱਕਾ, ਵਿਚ ਨਰਕ ਦੀ ਅੱਗ ਦੇ ਭੁੱਜਦਾ ਏ। ਸੱਟ ਵੱਜਦੀ ਏ ਡਾਢੀ ਦਲ ਉਤੇ, ਵਿਚ ਹਿਰਸ ਦੇ ਕੁਝ ਨਾ ਸੁਝਦਾ ਏ । ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਇਉਂ ਮਲੂਮ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਨਸ਼ਤਰ ਕੋਈ ਚੁਭਦਾ ਏ। ਭਾਂਬੜ ਬ੍ਰਿਹੋਂ ਦਾ ਮਚਕੇ ਬੁਝ ਗਿਆ, ਹੁਣ ਤਾਂ ਪ੍ਰੇਮ ਵੀ ਨਹੀਂ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰਾ । ਮੈਨੂੰ ਚਾਹ ਕੀ ਜੋ ਦੇਖਾਂ ਰਾਹ ਉਸਦਾ, ਓਹਨੂੰ ਲੋੜ ਕੀ ਜੋ ਪੁਛੇ ਹਾਲ ਮੇਰਾ । ਕਾਫੀ ਮੁਦਤਾਂ ਹੋਈਆਂ ਨੇ ਟੂਟੀਆਂ ਨੂੰ, ਆ ਕੇ ਫੇਰ ਵੀ ਜੇ ਕੋਈ ਦਸਦਾ ਏ । ਓਹਦਾ ਚਿਤ ਨਹੀਂ ਤਕੜਾ ਬੀਮਾਰ ਏ ਕੁਝ, ਸੁਣਕੇ ਤਾਰ ਆ ਸੀਨੇ ਤੇ ਵੱਜਦਾ ਏ । ਭੁਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਦਿਲ ਇਹ ਝਗੜਿਆਂ ਨੂੰ, ਮੇਰੀ ਅੱਖੀਆਂ ਥੀਂ ਨੀਰ ਵਗਦਾ ਏ । -੧੦੨ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org