ਪੰਨਾ:ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਨੋਕ ਤੇ.pdf/120

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਸੁਚੇ ਹੀਰਿਆਂ ਦੀ ਖਾਨ ਪੁਜੇ ਆਖਰ ਤੇ ਆਨ, ਭਾਂਡਾ ਸਿਰ ਤੁਰਕਾਨ ਭੰਨ ਹੋਏ ਕੁਰਬਾਨ ਹੋ । ਦੇਖੀ ਗੁਰਾਂ ਕੁਰਬਾਨੀ ਵੀਰ ਜ਼ਰਾ ਨਾ ਹੈਰਾਨੀ, ਸਗੋਂ ਬੋਲੇ ਉਚੀ ਬਾਣੀ ਹਥ ਆਪਣੇ ਜੜਾਨ ਦੋ। ਐ ਅਕਾਲ ਤੇਰੀ ਸ਼ਾਨ ਜਿਹੜੀ ਭੇਜੀ ਤੂੰ ਅਮਾਨ, ਅਜ ਅਮਨ ਅਮਾਨ ਤੇਰੇ ਚਰਨੀ ਸਮਾਨ ਦੋ । ਮਾਹੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਾਵਾਂ ਕਾਲਿਆ ਕਾਂ ਕਾਂ ਕਹੀ ਲਾਈ, ਉਡ ਜਾ ਨਾ ਮਗਜ਼ ਖਪਾ ਅੜਿਆ । ਮੈਂ ਤਾਂ ਪੀਆ ਦਾ ਰਾਹ ਪਈ ਤਕਣੀ. ਆਂ, ਰੌਲਾ ਪਾ ਨਾ ਲੋਕਾਂ ਸੁਣਾ ਅੜਿਆ ਕੀਹਨੇ ਆਵਣਾ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰ ਮੋਯਾ, ਜਾ ਜਾ ਨਾ ਸ਼ੋਰ ਮਚਾ ਅੜਿਆ | ਐਵੇਂ ਮੁਫਤ ਦੇ ਕੰਨ ਨਾ ਖਾ ਸਾਡੇ, ਜਲੀ ਹੋਈ ਨਾ ਹੋਰ ਜਲਾ ਅੜਿਆ । ਪਾਤੀ ਆਈ ਨਾ ਕੋਈ ਪੈਗਾਮ ਆਇਆ, ਅਚਨਚੇਤ ਤੂੰ ਆ ਰੌਲਾ ਪਾ ਦਿੱਤਾ । ਸੁਣ ਕੇ ਸਖੀ ਸਹੇਲੀਆਂ ਕਰਨ ਠਠੇ, ਯਾ ਆਓ ਕਰ ਜੀਆ ਭਰਮਾ ਦਿਤਾ | ਅੜੀਓ ਨਾ ਛੇੜੋ ਕਰਮਾਂ ਵੜੀ ਤਾਈਂ, ਪਈ ਹਿਜਰ ਅੰਦਰ ਮੰਦੇ ਹਾਲ ਹਾਂ ਮੈਂ । -੧੧੬ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org