ਪੰਨਾ:ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਨੋਕ ਤੇ.pdf/24

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


ਬੰਸੀ ਵਾਲਾ ਅਰਾਧ ਕੇ ਦਿਲ ਅੰਦਰ,
ਆਖਰ ਉਹਦਿਆਂ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਰੋਣ ਲਗੀ ।

ਤੈਨੂੰ ਆਖਦੇ ਨੇ ਲੋਕੀ ਪਰੀਪੂਰਨ,
ਏਥੇ ਆ ਛੇਤੀ ਬੰਸੀ ਵਾਲਿਆ ਵੇ ।
ਰੁੜ੍ਹਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ ਜ਼ੁਲਮ ਦੇ ਸ਼ਹੁ ਅੰਦਰ,
ਬੰਨੇ ਲਾ ਛੇਤੀ ਬੰਸੀ ਵਾਲਿਆ ਵੇ।
ਮੇਰੇ ਸਤ ਨੂੰ ਨੰਗਿਆਂ ਕਰ ਰਹੇ ਨੇ,
ਪਰਦਾ ਪਾ ਛੇਤੀ ਬੰਸੀ ਵਾਲਿਆ ਵੇ ।
ਸਾਰੇ ਪਰਖ ਲੈ ਟੋਹ ਲੈ ਵੇਖ ਲੀਤੇ,
ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਮੈਂ ਏਸ ਜਹਾਨ ਅੰਦਰ ।
ਵੇਖ ਰਹੇ ਨੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਾਪ ਹੁੰਦਾ,
'ਵੀਰ' ਸੂਰਮੇਂ ਬੈਠ ਕੇ ਸ਼ਾਨ ਅੰਦਰ ।

ਮੈਨੂੰ ਮਾਣ ਸੀ ਜੀਹਦਿਆਂ ਡੌਲ੍ਹਿਆਂ ਤੇ,
ਅਜ ਓਸ ਨੇ ਸ਼ਾਨ ਗਵਾਈ ਹੋਈ ਏ ।
ਅਣਖ ਜੀਹਦੀ ਕਮਾਨ ਤੇ ਨਚਦੀ ਸੀ,
ਅਜ ਓਸ ਨੇ ਆਨ ਗਵਾਈ ਹੋਈ ਏ।
ਮੈਨੂੰ ਪੰਜ-ਜੋ ਆਪਣੀ ਜਾਣਦੇ ਸਨ,
ਅਜ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੀਤੀ ਪਰਾਈ ਹੋਈ ਏ।
ਭਰੀ ਸਭਾ ਦੇ ਵਿਚ ਜਰਵਾਣਿਆਂ ਨੇ,
ਮੇਰੇ ਸੱਤ ਤਾਈਂ ਤੀਲੀ ਲਾਈ ਹੋਈ ਏ।


-੨੦-