ਪੰਨਾ:ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਨੋਕ ਤੇ.pdf/49

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


ਹਿੰਦੀ ਰਤਨ ਜਿਹੜੇ ਅਜ ਪੈਰਾਂ ਵਿਚ ਰੁਲਦੇ ਨੇ,
ਜੜੇ ਜਾਸਨ ਓਦੋਂ ਜਦੋਂ ਕੰਮ ਹੋਊ ਜੜਤਕਾਰੀ ਦਾ ।
ਇਕ ਇਕ ਲਾਲ ਵਿਚੋਂ ਚਕਮਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਲਾਲ,
ਚਿਹਰਾ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਊ ਪਾਰਖੂ ਜੁਆਰੀ ਦਾ।
'ਵੀਰ' ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਉਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਤਮਾਸ਼ਾ ਵੇਖੇਂ,
ਜਿਸ ਦਰ ਜਾਈਏ ਓਸੇ ਦੂਰ ਦੁਰਕਾਰੀਦਾ।

ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇ ਉਪਕਾਰ

ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਵਿਚ ਗਿਆਨ ਦਾ,
ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਾਵਨ ਵਾਲਿਆ ।
ਰਾਹੋਂ ਕੁਰਾਹੇ ਪੈ ਗਏ,
ਰਸਤੇ ਤੇ ਪਾਵਣ ਵਾਲਿਆ ।
ਭਾਰਤ ਦੀ ਬੇੜੀ ਡੋਲਦੀ,
ਬੰਨੇ ਵੇ ਲਾਵਨ ਵਾਲਿਆ ।
ਪਾਪੀ ਛੁਡਾਵਨ ਵਾਲਿਆ,
ਡੁਬਦੇ ਬਚਾਵਨ ਵਾਲਿਆ।
ਰੋਂਦੇ ਹਸਾਵਣ ਵਾਲਿਆ,
ਹਸਦੇ ਖਿੜਾਵਣ ਵਾਲਿਆ ।
ਵੇ ਭਾਗ ਹੀਣੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ,
ਵੇ ਭਾਗ ਲਾਵਣ ਵਾਲਿਆ ।

ਤੇਰੀ ਨਿਰਾਲੀ ਛੁਹ ਤੋਂ,
ਪਾਂਬਰ ਤੇ ਨੀਚ ਤਰ ਗਏ।

-੪੫-