ਪੰਨਾ:ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਨੋਕ ਤੇ.pdf/72

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


ਕਿਸੇ ਲੋੜਵੰਦ ਨੂੰ ਦੇ ਤਾਜ ਆਪਣਾ, ਤੇਰੇ ਦੀਨ ਅਗੇ ਅਸ਼ਾਂ ਝੁਕਣਾਂ ਨਹੀਂ । ਏਹ ਕੀ ਰਾਜ ਜੇ ਜੱਗ ਦਾ ਤਾਜ ਦੇਵੇਂ, ਅਸਾਂ ਪਰਤ ਕੇ ਏਸ ਤੇ ਥੱਕਣਾ ਨਹੀਂ । ਸੁਣਦੇ ਸਾਰ ਕਰੋਧ ਦੇ ਨਾਲ ਸੂਬਾ, ਸੜਿਆ ਲਾਲ ਹੋ ਗਿਆ ਅੰਗਿਆਰਿਆਂ ਦੇ ਗੰਦ ਫਕੜ ਪਈ ਬਕੇ ਜ਼ਬਾਨ ਓਹਦੀ, ਚਲੇ ਤੇਜ ਪਈ ਵਾਂਗਰਾਂ ਆਰਿਆਂ ਦੇ । ਓਹਦੀ ਦਸ਼ਾ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਕੰਬ ਉਠੇ, ਹਿਰਦੇ ਬੈਠੇ ਦਰਬਾਰੀਆਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ । ਪਰ ਉਹ ਬੀਰ ਬਹਾਦਰ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੋਵੇਂ, ਖੜੇ ਰਹੇ ਸਨ ਵਾਂਗ ਮੁਨਾਰਿਆਂ ਦੇ । ਕਹਿੰਦਾ ਗਜ਼ਬ ਕੀਤਾ ਇਨਾਂ ਨਿਕੰਮਿਆਂ ਨੇ, ਮੇਰੇ ਲਗੇ ਦਰਬਾਰ ਸਰਹੰਦ ਅੰਦਰ । ਜਾ ਕੇ ਮੜ੍ਹ ਦਿਓ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਛੇਤੀ, , ਬਣਦੀ ਬਾਹਰ ਜੋ ਪਈ ਏ ਕੰਧ ਅੰਦਰ । ਅਗੋਂ ਕੜਕ ਕੇ ਫਤਹਿ ਸਿੰਘ ਕਹਿਣ ਲਗਾ, ਅਸੀਂ ਤੈਥੋਂ ਨਹੀਂ ਝੂਬਿਆ ਡਰਨ ਵਾਲੇ । ਕਾਹਨੂੰ ਧਮਕੀਆਂ ਏਡੀਆਂ ਪਿਆ ਦੇਵੇਂ, ਅਸੀ ਹਿੱਕ ਤੇ ਗੋਲੀਆਂ ਜਰਨ ਵਾਲੇ।