ਪੰਨਾ:ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਨੋਕ ਤੇ.pdf/77

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਜਿਹੜੇ ਕੌਮ ਦੀ ਨੀਂਹ ਕਰਨ ਪੱਕਿਆਂ, ਲਹੁ ਧਾਰ ਪਾਵਨ ਓ ਸ਼ਹੀਦ ਹੀ ਨੇ । ਇਸ ਪੰਥ ਤੋਂ ਜਿੰਦ ਨੂੰ ਵਾਰ ਜਾਵਣ, ਤੇ ਉਸਾਰ ਜਾਵਣ ਓ ਸ਼ਹੀਦ ਹੀ ਨੇ । ਮੁਰਦੇ ਬੰਦਿਆਂ ਤਾਈਂ ਵੰਗਾਰ ਜਾਵਣ । ਤੇ ਉਸਾਰ ਜਾਵਣ ਓ ਸ਼ਹੀਦ ਹੀ ਨੇ । ਉਨਾਂ ਅਣਖ ਦੀ ਮਾਰ ਫੁਕਾਰ ਕੋਈ, ਜੋ ਬਲਿਹਾਰ ਜਾਵਣ ਓ ਸ਼ਹੀਦ ਹੀ ਨੇ । ਕਰਨੀ ਕਥਾ ਮੈਂ ਕਿਹੜੇ ਸ਼ਹੀਦ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਹੈ ਚਿੜੀ ਤੋਂ ਬਾਜ ਤੁੜਾਨ ਵਾਲਾ । ਵੀਰ ਜਾਣ ਨਾ ਏਸ ਦੀ ਗਈ ਜਾਣੀ, ਏ ਹੈ ਜੀਉਣ ਦੇ ਬਾਵਰਾਨ ਵਾਲਾ ਪੇਮ ਪੁੰਜ ਹੋਵੇ ਹੋਵੇ ਮਹਾਂ ਦਾਨੀ, . ਜਪਦਾ ਚਿਤੋਂ ਵੀ ਰਾਮ-ਭਤਾਰ ਹੋਵੇ । ਉਹ ਸ਼ਹੀਦ ਹੁੰਦੇ ਜਿਸ ਦੇ ਰਿਦੇ ਅੰਦਰ, ਇਕੋ ਸਬਕ ਦੀ ਬਝਵੀਂ ਤਾਰ ਹੋਵੇ । ਸਬਰ ਜ਼ਬਰ ਹੋਵੇ ਪੱਲੇ ਬੀਰ ਵੱਡਾ, ਅਤੇ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਵੀ ਭੰਡਾਰ ਹੋਵੇ । ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਵੱਡਾ ਹੋਏ ਸੋਮਾਂ, ਦੀਨ ਰਖਿਆ ਹਿਤ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ । -੭੩ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org