ਪੰਨਾ:ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਨੋਕ ਤੇ.pdf/84

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਦੁਖ ਭੰਜਨੀ ਬੇਰੀ ਨੇ ਦੁਖ ਕੱਟੇ, ਹੋਇਆ ਪਿੰਗਲਾ ਮੈਂ ਸਵਧਾਨ ਦੇਖਾਂ ! ਸਚੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਤੇਰੇ ਦਰਬਾਰ ਅੰਦਰ, ਸਾਮਰਤੱਖ ਬੈਠਾ ਜਾਣੀ ਜਾਣ ਦੇਖਾਂ । ' ਚੰਦ ਦੁਜ ਦਾ ਅੰਬਰੋਂ ਉਤਰ ਆਇਆ, ਦਇਆ ਕੌਰ ਜੀ ਦਾ ਬਰਖੁਰਦਾਰ ਬਣ ਕੇ । ਵਾਰੀ ਪੁੰਨਿਆਂ ਚਾਨਣੀ ਹੋਈ ਸਾਰੇ, ਦਿਤਾ ਦਰਸ ਜਦ ਆਪ ਅਵਤਾਰ ਬਣ ਕੇ ! ਹਰੀ ਦਾਸ ਅਰਦਾਸ ਹਜ਼ਾਰ ਕੀਤੀ, ਸੇਵਾਦਾਰ ਬਣ ਕੇ ਖਿਦਮਤਗਾਰ ਬਣ ਕੇ । ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਦੋਵੇਂ ਓਦੋਂ ਭੁੱਲ ਗਏ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਆਪ ਰੋਏ ਬਾਲਾਕਾਰ ਬਣ ਕੇ |' ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਦਰਬਾਰ ਦੇ ਜਦੋਂ ਜਾਵਾਂ, ਚੰਨ ਵਾਂਗ ਮੈਂ ਚਮਕਦੀ ਸ਼ਾਨ ਦੇਖਾਂ । ਸਚਾ ਤੂੰ ਤੇ ਸਚਾ ਦਰਬਾਰ ਤੇਰਾ, ' ਸਚਾ ਓਸ ਵਿਚ ਬੈਠਾ ਭਗਵਾਨ ਦੇਖਾਂ । ਮੇਰੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਸੋਢੀ ਸੁਲਤਾਨ ਸਤਿਗੁਰ, ਜਮ ਦੀ ਫਾਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਾ ਗਿਓਂ ਤੂੰ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿਚ ਸਚ ਦਾ ਸਰ ਰਚ ਕੇ, ਨਗਰੀ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੁਖੀ ਵਸਾ ਗਿਓ' ਤੂੰ। -੮੦. Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org