ਪੰਨਾ:ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਨੋਕ ਤੇ.pdf/89

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਨਾਲ ਸਬਰ ਸੰਤੋਖ ਦੇ ਦੁਖ ਝਲ ਕੇ, ਰਹਿ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹਥ ਕਦੇ ਭੀ ਅੱਡਿਆ ਨਾ। ਸੂਚੀ ਆਤਮਾ ਰਹੀ ਦਸਮੇਸ਼ ਜੀ ਦੀ, ਬੁਟਾ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਜੜਾਂ ਤੋਂ ਵੱਢਿਆ ਨਾ ! ਮਾਛੀਵਾੜੇ ਦੇ ਜੰਗਲ ਕੰਡਿਆਂ ਤੇ, fਧਰੇ ਫਿਰਨ ਕੱਲੇ ਸਾਥੀ ਯਾਰ ਕੋਈ ਨਾ । ਸਿਰ ਤੇ ਕਲਗੀ ਤੇ ਹਥ ਵਿਚ ਬਾਜ ਕੋਈ ਨਾ, ਰਿਹਾ ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਲਈ ਗਮਖਾਰ ਕੋਈ ਨਾ । ਫਟੇ ਕੰਡਿਆਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਕੋਮਲ, ਪੈਰੀਂ ਛਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ੁਮਾਰ ਕੋਈ ਨਾ । ਪੰਜਾਂ ਪਿਆਰਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਨਾ ਨਾਲ ਕੋਈ, ਚਾਲੀ ਮੁਕਤੇ ਤੇ ਬੱਚੇ ਚਾਰ ਕੋਈ ਨਾ । ਕਰ ਕੇ ਯਾਦ ਉਪਕਾਰ ਦਸਮੇਸ਼ ਜੀ ਦੇ, ਲਖਵਾਰ ਪਿਆ ਹੋਏ ਜਹਾਨ ਸਦਕੇ । ' ਉਹਦੀ ਮੁਖ ਦੀ ਝਲਕ ਤੋਂ ਚੰਦ ਸੂਰਜ, ਉਹਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਜ਼ਿਮੀਂ ਅਸਮਾਨ ਸਦਕੇ ॥ ਮਾਤਾ ਵੇਖਦੇ ਸਾਰ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈ, ਪੁਛਿਆ ਕਿਥੇ ਨੇ ਲਾਲ ਪਿਆਰੇ ਸਾਡੇ ॥ ਅਗ' ਦਿਤਾ ਜਵਾਬ ਕਿ ਸਬਰ ਕਰ ਜਾ, ਲਾਲ ਮਾਰ ਗਏ ਕੂਚ ਨਗਾਰੇ ਸਾਡੇ। ੮੫ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org