ਪੰਨਾ:ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਨੋਕ ਤੇ.pdf/90

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਚਾਰ ਮੋਏ ਤੇ ਹੋਇਆ ਹਨੇਰ ਕਾਹਦਾ, ਹੈਨ ਪੁਤ ਏਹ ਭੋਲੀਏ ਸਾਰੇ ਸਾਰੇ । ਜ ਜ਼ੁਲਮ ਦੀ ਉਹਨਾਂ ਉਧੇੜ ਦਿਤੀ, ਹੈਸਨ ਰੱਬ ਦੇ ਸੀਸ ਜੋ ਚਾਰੇ ਸਾਡੇ। ਵੇਖੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਚੜੀ ਹੈ ਪਾਨ ਡਾਢੀ, ਧੰਨ ਸਿਖੀ ਤੇ ਧੰਨ ਵਾਰ ਹੈ ਸੀ । ਕੀਤੀ ਜਾਨ ਦੀ ਕੋਈ ਪ੍ਰਵਾਹ ਨਾਹੀਂ, ਭਾਵੇਂ ਸਿਰ ਤੇ ਨੰਗੀ ਤਲਵਾਰ ਹੈਸੀ। ਕਲਗੀ ਵਾਲਿਆ ਵੇ ਸਾਨੂੰ ਭੁਲ ਕਿਦਾਂ, ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਕਸ਼ਟ ਸਹਾਰੇ ਸੀ ਤੂੰ । ਸੰਗੀ ਸਾਥੀ ਤੇ ਤਾਰਨੇ ਰਹੇ ਕਿਧਰੇ, ਜ਼ਾਲਮ ਹੈਂਸਿਆਰੇ ਦੁਤੀ ਤਾਰੇ ਸੀ ਤੂੰ ॥ ਜ਼ੁਲਮ ੫ਪ ਤੇ ਕਹਿਰ ਦੀ ਜੜਾਂ ਉਤੇ, ਰਖੇ ਸਚ ਇਨਸਾਫ ਦੇ ਆਰੇ ਸੀ ਤੂੰ । ਢਹਿੰਦੇ ਪੰਥ ਦੇ ਮਹਿਲ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਾਈਆਂ, ਲਾਏ ਪੁੱਤਾਂ ਦੇ ਖੂਨ ਦੇ ਗਾਣੇ ਸੀ ਤੂੰ। ਵੀਰ ਕਈ ਅਰਜ਼ਾਂ ਬਾਰ ਬਾਰ ਕਰਦਾ, ਸਾਡਾ ਦੇਸ਼ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਾਂ ਮੁੜ ਕੇ । ਅਜ ਪੰਥ ਤੇਰਾ ਡਾਵਾਂਡੋਲ ਫਿਰਦਾ, ਕਲਗੀ ਵਾਲਿਆ ਦਰਸ ਦਿਖਾ ਮੁੜ ਕੇ । Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org