ਪੰਨਾ:ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਨੋਕ ਤੇ.pdf/91

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਰਾਧਾ ਕਿਸ਼ਨ ਉਧੋ ਆਖ ਦੇਵੀਂ ਮੇਰੇ ਸ਼ਾਮ ਤਾਈਂ, ਕਾਹਨੂੰ ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਮਨੋ ਵਿਸਾਰ ਬੈਠੋ। ਮਥਰਾ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਕਬਜਾ ਕੋਲ ਬੈਠੇ, ਖਬਰੇ ਕੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਿਲ ਵਿਚ ਧਾਰ ਬੈਠੋ। ਮੈਨੂੰ ਤੱਤੜੀ ਨੂੰ ਏਥੇ ਤਾ ਕੇ ਤੇ, ਕੁਬਜਾਂ ਕੋਲ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿਚਾਰ ਬੈਠੋ । ਏਧਰ ਗਮਾਂ ਵਿਚ ਬੀਤਦੀ ਰਾਤ ਮੇਰੀ, ਖਬਰੇ ਭੁਲ ਕਿਉਂ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰ ਬੈਠੇ। ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖੀਆਂ ਪੱਕੀਆਂ ਵੇਂਹਦਿਆਂ ਨੂੰ, ਦਰਸ਼ਨ ਆਪਣਾ ਕੋਹਨਾ ਵਿਖਾਲ ਮੁੜ ਕੇ । ਟੇਢੀ ਬੰਸਰੀ ਸ਼ਾਮਾ ਤੂੰ ਮੁਖ ਲਾ ਕੇ, ਮੁੜ ਕੇ ਰਾਧਾਂ ਨੂੰ ਕੋਲ ਬਹਾ ਮੁੜ ਕੇ । ਕਰ ਲੈ ਯਾਦ ਕਾਨਾ ਓਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਤਾਈਂ, . ਜਦੋਂ ਰਾਧਾਂ ਹੀ ਰਾਧਾਂ ਪੁਕਾਰਦਾ ਮੈਂ । ਇਕ ਘੜੀ ਜੇ ਮੈਂ ਅਖੋਂ ਹੋਈ ਓਹਲੇ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਤੇ ਕਾਜ ਵਿਸਾਰਦਾ ਮੈਂ । | ਸਖੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਵਧ ਸੀ ਸ਼ਾਨ ਮੇਰੀ, ਭੁਲਾ ਹੋਇਆ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਮੈਂ। ਹੁੰਦੀ ਹਾਜ਼ਰ ਸਾਂ ਓਸੇ ਵਕਤ ਮੈਂ ਭੀ, | ਸ਼ਾਮਾਂ ! ਦਿਲ ਵਿਚ ਜਦੋਂ ਚਿਤਾਰਦਾ ਮੈਂ । -੪੭ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org