ਪੰਨਾ:ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਨੋਕ ਤੇ.pdf/96

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਦੇਸ਼ ਕੌਮ ਦੀ ਅਣਖ ਤੇ ਆਨ ਬਦਲੇ, ਸੀਸ ਆਪਣਾ ਗੁਰਾਂ ਨੇ ਵਾਰ ਦਿਤਾ। ਹਾਸੀ ਸਮਝਦੇ ਫਾਸੀਆਂ ਚਰਖੀਆਂ ਨੂੰ, ਹੱਸ ਹੱਸ ਕੇ ਸਹਿਣ ਕਟਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਖੇਡ ਜਾਣਦੇ ਖੱਲ ਲੁਹਾਵਣੇ ਨੂੰ, ਤੇਗਾਂ ਝੱਲਦੇ ਖੂਬ ਕਰਾਰੀਆਂ ਨੂੰ। ਬੰਦ ਬੰਦ ਕਟਾਉਣ ਤੋਂ ਝਿਜਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਈ ਸਮਝਦੇ ਨੇ ਸਹਿਣਾ ਆਰੀਆਂ ਨੂੰ । ਭੱਠਾਂ ਵਿਚ ਪੈ ਸੜਨ ਉਹ ਜੀਉਂਦਿਆਂ ਹੀ, ਕਦੇ ਲਾਂਵਦੇ ਨਾ ਵੱਟਾ ਯਾਰੀਆਂ ਨੂੰ। ਜੱਫੇ ਮਾਰਦੇ ਤੱਤਿਆਂ ਥੰਮਿਆਂ ਨੂੰ, ਨਾਮ ਮਾਹੀ ਦਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉਚਾਰ ਦਿਤਾ । ਰੁਲਦੇ ਅਥਰੂ ਵੇਖ ਨਿਮਾਣਿਆਂ ਦੇ, ਸੀਸ ਆਪਣਾ ਗੁਰਾਂ ਨੇ ਵਾਰ ਦਿਤਾ। ਉਹ ਭਾਰਤ ਦਾ ਬਣ ਕੇ ਚੰਨ ਸੋਹਣਾ, ਸਿਖੀ ਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਜਿਸ ਨੇ ਚਮਕਾ ਦਿਤਾ । ਤੂੰ ਉਹ ਹਠੀ ਕਿ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਕਰਨੀਆਂ ਨੇ, ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦਾ ਧਰਮ ਬਚਾ ਦਿਤਾ। ਤੂੰ ਉਹ ਜੋਧਾ ਵਰਿਆਮ ਹੈ ਗਰਜ ਜਿਸ ਦੀ, ਉਦੇ ਅਸਤ ਵਿਚ ਜ਼ਲਜ਼ਲਾ ਲਿਆ ਦਿਤਾ। ਸੀਸ ਵਾਰ ਕੇ ਚਾਨਣੀ ਚੌਕ ਅੰਦਰ, ਬੇੜਾ ਹਿੰਦ ਦਾ ਪਾਰ ਲਗਾ ਦਿਤਾ। -੨ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org