ਪੰਨਾ:ਤਵਾਰੀਖ ਗੁਰੂ ਖ਼ਾਲਸਾ.pdf/133

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਭਾਗ ੧-ਗੁਰੂ (੧੨੩) ਤਵਾਰੀਖਗੁਰੂਖਾਲਸਾ ਨਨੂੰਆਏ ਅਤੇ ਬੇਨਤੀਕਰਦੇਭਏ ਹੋਸਤਗੁਰੋ ਆਪਨੂੰਅਕਾਲਪੁਰਖ ਤਗੁਰੁਦੀ ਪਦਵੀ ਬਖਸੀਹੇ ਮੇਰੀਅੰਜਤਾਂਈ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀਭਾਂਤੇ ਕੁਛ ਦਿਨਆਪਏਥੇ ਹੀਲੇਵਾਸਕਰਕੇ ਸਾਡਾਉਂਧਾਰਕਰੋਮੋਕੇ ਅਸੀਜਪਤਜੋਗ ਕਮਾਂਵਦੇਹੋਏ ਸਿੱਧੀਆਂ ਧੀਆਂ,ਪਾਕੇ ਹੰਕਾਰੀ ਹੋਰਹੇਹਾਂਆਪਦੇ ਬਚਨ ਸੁਨ ਕੇਅਸਾਡੇ ਮਨਾਹੀਕਾਰਤੇ ਸਾਂਤਿਹੁੰਦੇਹਨਤੇਨਹੋਣੇਕਰ ਆਤਮਾਮ ਤਮਾਦਾ ਵਿਚਾਰਧਾਰਣਹੁੰਦਾਹੈ ਜਿਸਤੋਂ ਮਮਾਨਸਾਤਕਾਰ ਹੋਕੇ ਕਈ ਬਦੇਹ ਮੁਕੀਤੇ ਕਈਜੀਵਨਮੁਕੀਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਹੋਕਰ ਪਰਮਾਨੰਦਾਰ ਮਗਨਰ ਹਾਂਗੇ। ਪਹਬੇਨਤੀ ਸੁਣਕੇ ਗੁਰੂਸਾਹਿਬ ਨੇ ਓਨਾਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂਦੀਆਭਗ ਤੀਵਿਰਜੋੜਕੇ ਆਯਾ ਹੁਣਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਕਰਤਾਰਹੁਕਮਏਥੇਰਹਿਣਦਨਹੀਂ ਲੋਕ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾਉਧਾਰਕਰਕੇ ਫੋਰਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸ ਆਵਾਂਗੇਅੰਤਨੂੰ ਏਹੋ ਬਚਨਆ ਪਣਾ ਗੁਰੂਜੀਨੇਸਫਲ ਕੀਤਾ ਤੇ ਬੇਈਬਰਸ ਮਿਲੋਕਵਿਰ ਰਹਿਕੇ ਜੀਵਾਂਦੀਕ ਮਾਣਕਰ ਫੇਸਣਦੇਹ ਓਥੇਹੀ ਚਲੇਗਏ ਏਹ ਸਬਸਿੱਖਜਾਣਦੇਹਨ। ਇਸਰਉੱੜਾਖੰਡਦੇਨੇਵਾਸੀਰਿਖੀਮੁਨੀਰਾਂ ਨਾਲ ਅਕਰਾਰਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਗੁਰੂਸਾਹਿਬ ਜੀ ਭਾਈਬਾਲੇਤੇਮਰਦਾਨੇਨੂੰ ਨਾਲਲੈਕੇ ਉੱਤਾਖੰਡਦੇ ਅਨੇਕ ਏਸੇ ਉਤਾਖੰਡਦਾ ਨਾਮ ਦੇਵ ਭੂਮੀ ਤੇ ਏਥੋਂਦੇਬਸਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਪੁਰਾਣਾ ਵਿਚ ਲਿਮਾਹੇ ਤੇ ਓ ਹਭੀਆਪਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸਨੂੰ ਦੇਵ ਭੂਮੀ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਹਿੰਦੁਝਾਨ ਨੂੰ ਖ਼ਤਭੂਮੀਮੰਨਦੇ ਹੈ (੨) ਭਾਰਤ ਦੇਆਦੇ ਪਰਬ ਵਿਚ ਲਿਪਾਹੈ।ਇਕਦੇਨਰਖੀ ਜਾਂਦੇ ਸਨੀਤੁਰਾਜਾ ਜੋ ਓਦੋਹੇਮ ਕੁੰਟ ਵਿਚ ਰਾਣੀਆਂ ਸਮੇਤ ਰਹਿੰਦਾਸੀ ਓਸਨੇ ਪੁ ਤੁਸੀਕਿਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਤਾਨੇ ਆਖਮਾ ਅਸੀਬ ਮਲੋਕ ਦੇਹਾਂ ਰਾਜਾਨੇ ਓਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲਣਾ ਚਾਮਾ ਰਿਖੀਆਂਨੇਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਤੂੰ ਝੀਹੀਂ ਜਦਤਕ ਤੇਰੇਘਰ ਬੇਟਾ ਪੈਦਾਨਹੀ ਹੁੰਦਾ ਤਦ ਤਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਗਣਾ ਪਹੈ ਏਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਅਸੀਂਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੇ ਜਾਂਦੇ। (3) ਫੌਣਪੁਰਬ ਵਿਰਲਿਆਹੈ ਜਦ ਜੈਦਰਥਰਾਨੇ ਅਰਜਨਦੇ ਬੇਟੇ ਅਭਿਮੰਨੂ ਨੂੰ ਛਲ ਨਾਲ ਮਾਰਦੰਤਾ ਤਾਂ ਅਰਜਨਨੇ ਕੀਤੀ ਕਿ ਮੇਜੈਦਰਥਨੂੰ ਮਾਰੇ ਬੇਨਾ ਅੰਨ ਜਲਨਹੀ ਕਰਾਂਗਾ।ਏਹ ਸੁਣਕੇ ਸਬਨੂੰ ਸੋਚ ਪਈ ਦੇਖ ਉਜੀਨੇਆ ਦੇਣ ਲੋਕ ਵਿਚ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਪਾਸਧਨੁਖਹੇ ਓਹ ਆਵੇ ਤਾਂ ਜੈਦਰਥਮਰੇਤਰਾਜੂਧੇਰਤੇ ਟੋਪਤੀ ਨੇ ਕਿਲਰੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਏਹ ਤੰਮਾ ਤਸੀਪਰੀਕਰੋਗੇ ਤਾਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਨਜੀ ਓਨਾਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਮੰਨ ਅਜਨਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਹਿਮਾਲਯ (ਸੁਮੇਰੁ) ਪਰਬਤ ਪਰ ਸਖਤ ਲਿੰਗ ਪਰਬਤ ਦੇ ਵਿੱਚ ਗਏ ਤੇ ਮਹਾਕਾਲਦੇਮੰਦਰ ਅੱਗੇ ਲੋਕਪਾਲ ਤੀਰਥ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਮਹਾਕਾਲ ਦੀ ਉਪਾਲਕਰਕੇ ਅਰਜਨਨੂੰ ਧਨੁਖਬਾਣਲੈਦਿੱਤਾ ਜਿਸਨਾਲ ਅਰਜਨਨੇਜੈਦਰਥਨੂੰ ਮਾਰੇ by-4 Digitized by Panjab Digital Library www.panjabdigilib.org