ਪੰਨਾ:ਦੀਵਾਨ ਗੋਯਾ (ਜ਼ਿੰਦਗੀਨਾਮਾ).pdf/152

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਹ ਸਫ਼ਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ

(੧੩੮)

ਖੁਦ ਬੀ-ਆਪ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ, ਖੁਦ ਗਰਜ਼ੀ। ਮੈ-ਮੇਰੀ।ਬੀਂ-ਵੇਖ। ਬੇ ਗ਼ਿਲਾਫ਼-ਪੜਦੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਪ੍ਰਤਖ।

ਅਰਥ–(ਜਦ ਕਿ) ਖੁਦਾ ਖੁਦੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, (ਤਾਂ ਤੂੰ) ਖੁਦ ਬੀਨੀ [ਖੁਦੀ] ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਪੜਦੇ ਬਿਨਾਂ ਪ੍ਰਤਖ ਵੇਖ ਲੈ।

ਆਸ਼ਕਾਂ ਦਾਰੰਦ ਚੂੰ ਇਸ਼ਕੇ ਮਦਾਮ॥
ਦਮ ਮਜ਼ਨ ਦਰ ਪੇਸ਼ ਸ਼ਾਂ ਐ ਮਰਦੇ ਲਾਫ਼॥

ਦਾਰੰਦ-ਰਖਦੇ ਹਨ। ਮੁਦਾਮ-ਸਦਾ। ਮਜ਼ਨ-ਨਾ ਮਾਰ। ਪੇਸ਼ ਸ਼ਾਂ- ਉਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ। ਮਰਦੇ ਲਾਂਫ-ਗਪੀ ਆਦਮੀ।

ਅਰਥ–ਜਦ ਕਿ ਪ੍ਰੇਮੀ ਬੰਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਗੱਪੀ ਬੰਦੇ (ਤੂੰ) ਉਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਮ ਨਾ ਮਾਰ।}}

ਬਿਗੁਜ਼ਰ ਅਜ਼ ਲੱਜ਼ਤ ਈਂ ਖ਼ਮਸਾ ਹਵਾਸ॥
ਤਾ ਬਿਆਬੀ ਸੱਜ਼ਤੇ ਅਜ਼ ਜਾਮੇ ਸਾਫ਼॥

ਬਿਗੁਜ਼ਰ-ਲੰਘ ਜਾਹ। ਲੱਜ਼ਤ-ਸਵਾਦ। ਖ਼ਮਸਾ ਹਵਾਸ-ਪੰਚ ਵਿਕਾਰ, (ਕਾਮ, ਕ੍ਰੋਧ, ਲੋਭ, ਮੋਹ ਤੇ ਹੰਕਾਰ)। ਬਿ ਆਈ-ਪਾ ਲਵੇਂਗਾ। ਜਾਮੇ-ਪਿਆਲਾ।

ਅਰਥ–(ਜਦ ਤੂੰ) ਇਨਾਂ ਪੰਜਾਂ ਵਿਕਾਰਾਂ ਦੇ ਸ੍ਵਾਦ ਤੋਂ ਲੰਘ ਜਾਵੇਗਾ। ਤਦ ਪਵਿਤ੍ਰ ਪਿਆਲੇ ਤੋਂ ਤੂੰ ਸੁਆਦ ਪਾਵੇਂਗਾ।}}

ਗਰ ਬਿਜੋਈ ਰਾਹਿ ਮੁਰਸ਼ਿਦ ਰਾ ਮਦਾਮ॥
ਤਾ ਸ਼ਵੀ ਗੋਯਾ ਮਬੱਰਾ ਅਜ਼ ਖ਼ਿਲਾਫ਼॥

ਬਿਜੋਈ-ਲਭੇਂ। ਮੁਰਸ਼ਿਦ-ਗੁਰੂ। ਮਦਾਮ-ਸਦਾ। ਸ਼ਵੀ-ਹੋਵੇਂਗਾ। ਮੁਬੱਰਾ-ਬਰੀ, ਅਜ਼ਾਦ। ਖਿਲਾਫ਼- ਦੁਬਿਧਾ।