ਪੰਨਾ:ਦੀਵਾਨ ਗੋਯਾ (ਜ਼ਿੰਦਗੀਨਾਮਾ).pdf/82

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਹ ਸਫ਼ਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ

(੬੮)

[ਜਿੰਦ] ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੇਹੜਾ ਕੋਈ ਆਦਮੀ ਮਿਤੁ ਨਾਲ ਬਣਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਬਰਾਏ ਗਿਰਦਾਏ ਨਾਂ ਗਿਰਦ ਹਰਦੁਨਾ ਚਿ ਮੇ ਗਿਰਦੀ
ਤਮਹ ਦੀਦੀ ਕਿ ਆਦਮ ਰਾ ਅਸ਼ੀਰੇ ਦਾਨਹਿ ਮੇ ਸਾਜ਼ਦ

ਬਰਾਏ–ਵਾਸਤੇ। ਗਿਰਦਾਏ ਨਾਂ–ਗੁਲਾਈਦਾਰ ਰੋਟੀ, ਨਨ। ਗਿਰਦ-ਉਦਾਲੇ। ਦੂਨਾ-ਕਮੀਨਾ। ਮੇ ਗਿਰਦੀ–ਤੂੰ ਫਿਰਦਾ ਹੈਂ? ਤਹ-ਇਛਾ, ਲਾਲਚ, ਖ ਹਸ਼। ਦੀਦੀ–ਤੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਆਦਮ–ਮੁਸਲਮਾਨੀ ਕਿਤਾਬਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਹਿਲਾ ਮਨੁਖ ਜਿਸਨੂੰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਵਰਗਲਾ ਬਹਿਸ਼ਤ ਤੋਂ ਡਿਗਵਾ ਦਿਤਾ ਸੀ। ਰਾ–ਨੂੰ। ਅਸ਼ੀਰੇ–ਕੈਦੀ। ਦਾਨ–ਅੰਨ ਦਾ ਇਕ ਦਾਣਾ।

ਅਰਥ–ਰੋਟੀ ਦੇ ਵਾਸਤੇ, ਹਰ ਇਕ ਕਮੀਨੇ ਦੇ ਚੁਫੇਰੇ ਤੂੰ ਕੀ ਭੌਦਾ ਹੈ? ਲਾਲਚ ਨੂੰ ਤੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਆਦਮ ਨੂੰ ਇਕ ਦਾਣੇ ਦਾ (ਲਾਲਚ ਦੇਕੇ) ਕੈਦੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।

ਮਗੋ ਅਜ਼ ਹਾਲਿ ਲੈਲੀ ਬਾ ਦਿਲੇ ਸ਼ੋਰੀਦਾਏ ਗੋਯਾ॥
ਕਿ ਸ਼ਰਹੇ ਕਿੱਸਾ ਏ ਮਜਨੂੰ ਮਰਾ ਦੀਵਾਨਾ ਮੇਸਾਜ਼ਦ॥

ਮਗੋ-ਨਾਂ ਕਹੁ। ਬਾ ਦਿਲੇ–ਕੋਲ ਦਿਲ ਦੇ। ਸ਼ੋਰੀ ਦਾਏ–ਪਾਗਲ। ਸ਼ਰਾਅਏ—ਕਥਾ, ਵਾਰਤਾ। ਮਰ—ਮੈਨੂੰ। ਮੇ ਸਾਜ਼ਦ–ਬਣਾ ਦਿਤਾ।

ਅਰਥ—ਨੰਦ ਲਾਲ! ਪਾਗਲ ਦਿਲ ਦੇ ਕੋਲ ਲੇਲੀ ਦਾ ਹਾਲ ਨਾ ਸੁਣਾ। ਕਿਉਂ? ਮਜਨੂੰ ਦੀ ਵਾਰਤਾ ਦੇ ਕਿੱਸੇ ਨੇ, ਮੈਨੂੰ (ਅਗੇ ਹੀ) ਦੀਵਾਨਾ ਬਣਾ ਦਿਤਾ ਹੈ।

ਪੰਜਾਬੀ ਉਲਥਾ—

ਹਵਾ ਫਜ਼ਰ ਦੀ ਜੁਲਫ ਤੇਰੀ ਚ ਹੈ ਕੰਘੀ ਜਦ ਕਰਦੀ,
ਦਿਲ ਦੀਵਾਨੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਸ ਅਜ਼ਬ ਜੰਜੀਰ ਬਣਾ ਦਿਤਾ।