ਪੰਨਾ:ਦੀਵਾ ਬਲਦਾ ਰਿਹਾ.pdf/115

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


ਤੀਸਰਾ ਪੀਰੀਅਡ ਵਜਦਾ, ਤਾਂ ਜਿੰਦਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਦਲੀਜ਼ ਤੇ ਲਗ ਜਾਂਦੀਆਂ । ਦੋ ਕੁ ਮਿੰਟਾਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਰਾਜਨ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਆ ਦਾਖ਼ਲ ਹੁੰਦਾ । ਉਸ ਦੇ ਆਉਂਦਿਆਂ ਹੀ ਸਾਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ-ਬਾਤਾਂ ਛੱਡ ਕੇ ਇਕ ਦਮ ਖੜੋ ਜਾਂਦੀਆਂ । ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਸੁਹਣਾ ਸੁਡੌਲ ਅਤੇ ਜਵਾਨ ਸੀ । ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਰੀਲੇ ਵਾਲ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਫੈਸ਼ਨ ਨਾਲ ਵਾਹੇ ਹੁੰਦੇ । ਵਾਲਾਂ ਦਾ ਇਕ ਕੁੰਡਲ ਮੱਥੇ ਤੇ ਖੇਡਦਾ ਉਸ ਨੂੰ ਡਾਢਾ ਫਬਦਾ । ਗਰਮੀਆਂ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਬਤੀ ਅੱਖਾਂ ਗਾਗਲਜ਼ ਨਾਲ ਢਕੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਸੁਹੱਪਣ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ।
|ਤੇ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਵੜਦਾ, ਜਿੰਦਰ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਤੂਫ਼ਾਨ ਜਿਹਾ ਮਚ ਜਾਂਦਾ | ਮੇਜ਼ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਫ਼ੈਸਰ ਮਿੱਠੀ ਜਿਹੀ ਅਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਆਖਦਾ,"ਸਿਟ ਡਾਉਨ ਪਲੀ.. ਈ. ਜ਼"ਅਤੇ ਲੜਕੀਆਂ ਬੈਠ ਜਾਂਦੀਆਂ। ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਜਿੰਦਰ ਵਲ ਤਕਦਾ । ਉਹ ਮਿੱਠੀ ਜਿਹੀ ਤਕਣੀ ਨਾਲ ਕਿਤਾਬ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜਾ ਦੇਂਦੀ ।
|ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਨਚਦੀ ਰਹਿੰਦੀ। ਉਹ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂਦਾ। ਉਸ ਦੇ ਨਿੱਕੇ ਨਿੱਕੇ ਤੇ ਸਾਦੇ ਫ਼ਿਕਰੇ ਸੁਣ ਕੇ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਪੋਇਟਰੀ ਸੌਖੀ ਸੌਖੀ ਲਗਦੀ । ਔਖੇ ਔਖੇ ਅਰਥ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਝਟ ਸਮਝ ਆ ਜਾਂਦੇ । ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਹਸਾਉਣੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਤਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦਿਲ ਹੀ ਦਿਲ ਵਿਚ ਮੁਸਕਰਾਉਂ ਦੀਆਂ । ਕਦੇ ਕਦੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਉੱਚੇ ਹਾਸੇ ਵਿਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ । ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਹੱਥ ਮਾਰ ਕੇ ਆਖਦਾ, "ਸਾਈਲੈਂਟ ਪਲੀ..ਈ...ਜ਼" ਅਤੇ ਉਹ ਗੰਭੀਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ । ਦੋ ਕੁ ਮਿੰਟ ਪੜਾਉਣ ਮਗਰੋਂ ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਓਹੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਖੇਡਣ

 
ਦੀਵਾ ਬਲਦਾ ਰਿਹਾ
੧੧੭