ਪੰਨਾ:ਦੀਵਾ ਬਲਦਾ ਰਿਹਾ.pdf/133

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


ਕੇ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ । ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਹਾਹਾਕਾਰ ਮਚ ਗਈ । ਇੰਜ ਜਾਪਦਾ ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਟੋਟੇ ਟੋਟੇ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਕਾਸ਼ ਡਿਗ ਰਿਹਾ ਹੈ । ਬਦਲਾਂ ਦੀ ਗੜ ਗੜ, ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਕੜ ਕੜ 'ਪਰਲੋਂ' ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਦਿਮਾਗ਼ ਵਿਚੋਂ ਘੜੀ ਮੁੜੀ ਘੁਮਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ ।
ਝਖੜ ਝੁਲਦਾ ਰਿਹਾ। ਹਨੇਰੀ ਵਗਦੀ ਰਹੀ । ਬਦਲ ਗਜਦਾ ਰਿਹਾ। ਬਿਜਲੀ ਕੜਕਦੀ ਰਹੀ । ਦੀਵੇ ਦੀ ਲਾਟ ਫ਼ਪ ਫ਼ਪ ਕਰਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਸਾਹਾਂ ਤੇ ਅਪੜ ਜਾਂਦੀ, ਪਰ ਬਾਬੇ ਦਾ ਸਿਦਕ ਸੱਚਾ ਸੀ । ਇਨੇ ਸਖ਼ਤ ਝਖੜ ਵਿਚ ਵੀ ਦੀਵਾ ਬਲਦਾ ਰਿਹਾ ਤੇ ਬਾਬੇ ਦੀਆਂ ਢਾਹਾਂ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਝਖੜ ਦੀ ਸ਼ਾਂ ਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਰਲ ਕੇ ਵਾਯੂ-ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਫੈਲਦੀ ਰਹੀ ।
"ਉਫ਼ ! ਓ ਬਦ-ਨਸੀਬ ਬਾਬਾ ।" ਕਹਿੰਦਿਆਂ ਨਵਦੀਪ ਦਾ ਹਾਉਕਾ ਨਿਕਲ ਗਿਆ, ਜਦ ਮੈਂ ਕਹਾਣੀ ਖ਼ਤਮ ਕੀਤੀ ।

 
ਦੀਵਾ ਬਲਦਾ ਰਿਹਾ
੧੩੫