ਪੰਨਾ:ਦੀਵਾ ਬਲਦਾ ਰਿਹਾ.pdf/30

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


ਲੈ ਕੇ ਦਿੰਦੇ ਸਾਂ । ਗੱਲ ਕੀ, ਜੋ ਲਫ਼ਜ਼ ਵੀ ਵੀਣਾ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲਦਾ, ਉਹ ਭੁੰਜੇ ਨਾ ਪੈਣ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ।
"ਪਰ ਜਦੋਂ ਵੀਣਾ ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਲੜਕਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਠੀਕ ਹੈ ਨਾ ? ਸਰਦਾਰ ਜੀ ! ਤੁਸੀਂ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਦਸਿਆ ਹੈ ਨਾ ?"
“ਜੀ, ਡਾਕਟਰ ਸਾਹਿਬ !"
ਜਦੋਂ ਲੜਕਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੁਸੀ ਲੜਕੇ ਨੂੰ ਲੜਕੀ ਨਾਲੋਂ ਵਧ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਲਗ ਪਏ ਹੋਵੋਗੇ ?"
 "ਡਾਕਟਰ ਸਾਹਿਬ ! ਇਹ ਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਹੈ, ਲੜਕੇ ਨੂੰ ਲੜਕੀ ਨਾਲੋਂ ਵਧ ਪਿਆਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।"
"ਹੈ" ਡਾਕਟਰ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਹੁੰਗਾਰਾ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ ।
"......ਤੇ ਸਰਦਾਰ ਜੀ ! ਵੀਣਾ ਦੀ ਮਦਰ ਵੀ ਵੀਣਾ ਨੂੰ ਘਟ ਚਾਹੁੰਣ ਲਗ ਪਈ ਹੋਵੇਗੀ ?"
“ਮੰਡਾ ਹੋਣ ਤੇ ਸੁਭਾਵਕ ਗੱਲ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਵੀਣਾ ਵਲੋਂ ਧਿਆਨ ਕੁਝ ਮੁੜ ਜਾਵੇ ਪਰ ਫੇਰ ਵੀ ਉਹ ਵੀਣਾ ਦਾ ਵਿਸਾਹ ਨਹੀਂ ਸੀ ਖਾਂਦੀ.....ਪਰ...ਪਰ........"
"ਪਰ ਕੀ ?"
"ਪਰ ਉਹ ਵਿਚਾਰੀ........" ਸਰਦਾਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਉਹੀ ਸੀਨ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਗਲਾ ਇਸ ਤੋਂ ਅਰੀ ਨਾ ਬੋਲ ਸਕਿਆ ।
"ਦੱਸੋ, ਸਰਦਾਰ ਜੀ !"
 ਪਰ ਸਰਦਾਰ ਆਪਣੇ ਗ਼ਮ ਨੂੰ ਭੁਲਾਣ ਖ਼ਾਤਰ ਹਾਲੇ ਵੀ

੩੦
 

ਇਹ ਭੁੱਖੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ