ਪੰਨਾ:ਦੀਵਾ ਬਲਦਾ ਰਿਹਾ.pdf/56

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


ਦੀ ਠੀਕ ਉਸੇ ਥਾਂ ਤੇ ਸੱਟ ਵੱਜੀ, ਇਕ ਚੀਸ ਉੱਠੀ-ਐਨ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਗੁਝੀ-ਪੀੜ ਅਨੁਭਵ ਹੋਈ..............‘ਸੁਨੀਤਾ` ਨੂੰ ਡੋਲੀ ਪਾਣ ਲਗਿਆਂ ਇੰਜ ਹੀ ਮੇਰੇ ਕਲੇਜੇ ’ਚੋਂ ਇਕ ਧੂਹ ਉਠੀ, ਮੇਰੀਅ ਅੱਖਾਂ ਅਗੇ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ.......... ਮਾਂ , ਮੈਂ ਵੀ ਕਲ ਸੁਨੀਤ ਲਈ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੜਪੀ ਸਾਂ..........ਚੰਗਾ ਹੀ ਹੋਇਆ......... ਜੇ ਉਹ ਤੜਪ ਨਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਕੀ ਪਤਾ......... ਮੈਂ ਹੁਣ ਵੀ ਤੇਰਾ ਮੂੰਹ ਵੇ........ਖ....ਸਕ.......ਦੀ ਕਿ ਨਾ ? ਮਾਂ ! ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦੇ.........ਮਾਂ ! ਮਾਂ !! ਮੇਰੀ ਚੰਗੀ ਮਾਂ ....... ਆਹ ਰੱਬਾ ! ਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲੀਆਂ, ਪਰ ਉਸ ਵਕਤ ਜਦੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤਰਸ ਰਹੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਹ ਲਈਆਂ ...........ਤੇ ਇਕ ਅਹਿਲ ਪੱਥਰ ਤੇ ਸਿਰ ਸੁੱਟੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੋਰ ਕੀ ਕੀ, ਉਹ ਬੋਲੀ ਗਈ ਤੇ ਰੋਈ ਗਈ..........

 

ਹਿੱਕਾ ਵੇਰੀ

੫੬