ਪੰਨਾ:ਦੀਵਾ ਬਲਦਾ ਰਿਹਾ.pdf/67

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


 

ਚੰਗਿਆੜੀਆਂ



 

ਓਦੋਂ ਉਹ ਫੋਰਬ ਏਅਰ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਦਾ ਸੀ । ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਦੋ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਤਾਲੀ ਦੀ ਭੇਟ ਹੋ ਚੁਕਿਆ ਸੀ । ਸਾਰੇ ਟੱਬਰ ਵਿਚੋਂ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਕੇਵਲ ਆਪਣੇ ਰਮੇਸ਼ ਸਮੇਤ ਹੀ, ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਕਸਤਾਨ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਆਈ ਸੀ। ਓਦੋਂ ਰਮੇਸ਼ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦਾ | ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਘਰ ਉਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਮਣੇ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਆ ਸੀ । ਰਮੇਸ਼ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਆਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲੀਆਂ ਦੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਾ ਨਿਕਲਣ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਰਮੇਸ਼ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਸੱਤ ਵੱਜੇ |ਅਗੇ ਹੀ ਵਿਚਾਰਾ ਪਿਉ -ਮਹਿਟਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ । ਉਸ ਨੇ ਸਗੋਂ ਰਮੇਸ਼ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦੇਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਸੀ, “ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ,ਰਮੇਸ਼ ! ਪੈਸਾ ਤਾਂ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਮੈਲ ਹੁੰਦਾ ਏ । ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਕੋਲ, ਕਲ

 
ਦੀਵਾ ਬਲਦਾ ਰਿਹਾ
੬੭