ਪੰਨਾ:ਦੀਵਾ ਬਲਦਾ ਰਿਹਾ.pdf/74

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


ਅਣਜਾਣੇ ਹੀ ਇਕ ਠੰਢਾ ਹਾਉਕਾ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਦੀ ਸ਼ਾਂ ਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਰਲ ਜਾਂਦਾ । ਉਹ ਅਗਲੀ ਡਾਕ ਦੀ ਉਡੀਕ ਲਗ ਪੈਂਦਾ ਤੇ ਇਸ਼ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਰਾਤ ਬੀਤ ਜਾਂਦੀ । ਰਮੇਸ਼ ਦੇ ਚਿਹ ਉਦਾਸੀ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਤਾ ਦੇ ਬੱਦਲ ਛਾਏ ਰਹਿੰਦੇ।
ਇਕ ਸਵੇਰ ਸਚਮੁਚ ਹੀ ਡਾਕੀਆ ਰਮੇਸ਼ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਘਰ ਅਤੇ ਖੜੋਤਾ। ਰਮੇਸ਼ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਹੋਰ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ, ਡਾਕੀਏ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ ਅਵਾਜ਼ ਦਿੱਤੀ । ਰਮੇਸ਼ ਨੂੰ ਆ ਤੋਂ ਇੰਟਰਵਿਊ-ਲੈਟਰ ਆਈ ਸੀ। ਪੰਜ ਤਰੀਕ ਯਾਰਾਂ ਵਜੇ ਪਹੈ ਲਈ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਅੱਜ ਪਹਿਲੀ ਸੀ । ਕੇਵਲ ਚਾਰ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ ਇੰਟਰਵਿਊ ਵਿਚ ! ਜਿਸ ਚਿੱਠੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿਚ ਹਾਂ ਨੇ ਕਈ ਰਾਤਾਂ ਜਗਰਾਤੇ ਕੱਟੇ, ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਬੇਚੈਨ ਦਿਨ ਬਿਤ ਆਖ਼ਰ ਉਹ ਚਿੱਠੀ ਆ ਹੀ ਗਈ । ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ । ਨਹੀਂ ਸਨ ਲਗਦੇ ।
"ਮਾਂ ਜੀ ! ਮੈਂ ਪੰਜ ਤਰੀਕ ਅੰਬਾਲੇ ਇੰਟਰਵਿਊ ਲਈ ਜਾਂ ਹੈ । ਮੇਰੇ ਕਪੜੇ ਤਿਆਰ ਕਰ ਛਡਣੇ।" ਸੁਣ ਕੇ ਮਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਇਕ ਲਹਿਰ ਦੌੜ ਗਈ । ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੀਲੇ ਅਕਾ ਤੇ ਗਡੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਅੱਗੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਸਫ਼ਲ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰ ਰਹੀ ਹੋਵੇ ।
ਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ ਮੰਹ ਝਾਖਰੇ ਹੀ ਉਠ ਕੇ ਰਾt ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਚਾਵਲ ਬਣਾਏ । ਹਲਵਾਈ ਕੋਲੋਂ ਦਹੀਂ ਵੀ ਲੈ ਆ ਸੌ ਸ਼ਗਣ ਕਰ ਕੇ, ਦਹੀਂ ਚਾਵਲ ਖੁਆ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਰਮੇਸ਼ ਘਰੋਂ ਤੋਰਿਆ ।

 

ਚੰਗਿਆੜੀ

੭੪