ਪੰਨਾ:ਦੀਵਾ ਬਲਦਾ ਰਿਹਾ.pdf/87

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


ਜਿਹੜੀਆਂ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ, ਅੱਜ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਝੁਕ ਗਈਆਂ ।
ਮੈਂ ਅਣਜਾਣ ਬਣਦਿਆਂ ਪੁਛਿਆ," ਕਿਉਂ ਮੀਲਾ ਭੈਣ ! ਕੀ ਗੱਲ ਹੈ ??" ਉਸ ਉਪਰ ਤਕਿਆ ਇਹ ਜਾਚਣ ਲਈ ਕਿ ਕੀ ਮੈਂ ਇਸ ਨਵੇਂ ਭੇਤ ਤੋਂ ਅਜੇ ਵੀ ਅਣਜਾਣ ਹਾਂ "ਪਮੀਲਾ ! ਵੇਖ, ਤੁਸੀਂ ਕੁੜੀਆਂ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂ ਗਰਗਟ ਵਾਂਗ ਮਿੰਟ ਮਿੰਟ ਮਗਰੋਂ ਰੰਗ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹੋ ? ਕੀ ਤੇਨੂੰ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ਤਾ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਹੈ, ਕੁਝ ਦਿਨ ਹੋਏ ਜਿਸ ਦੀ ਤੂੰ ਨੀਂਹ ਰਖੀ ਸੀ ?" ਮੇਰਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਰਖੜੀ ਵਲ ਸੀ ।
"ਪਰ ਕੀ ਰਖੜੀ ਬੰਨਣ ਨਾਲ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਰਿਸ਼ਤਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ? ਉਦਾਸੀ ਤਲ ਡੁਲ ਪੈ ਰਹੀ ਸੀ ਪਮੀਲਾ ਦੇ ਲਫ਼ਜ਼ਾਂ ਵਿਚੋਂ ।
"ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਤੇ ?":
“ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਖ਼ਿਆਲ ਵਿਚ ਰਖੜੀ ਬੰਨਣ੍ਹ ਦਾ ਹੱਕ ਕੇਵਲ ਇਕ ਭੈਣ ਨੂੰ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ? ਪਤਾ ਜੇ ਰਖੜੀ ਦਾ ਮਤਲਬ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ? ਰਖਸ਼ਾ ਬੰਧਨ-ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਰਖ ਬੰਨਣੀ, ਉਸ ਦੀ ਖੈਰ ਮੰਗਣੀ ਇਸ ਦੇ ਬਦਲੇ ਵਿਚ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਣ ਦਾ ਹੈ। ਕੀ ਕੋਈ ਐਸੀ ਤੀਵੀਂ ਹੈ ਜੋ ਪਤੀ ਦੀ ਖ਼ੈਰ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦੀ;
ਈ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਮਰਦ ਜੋ ਆਪਣੀ ਤੀਵੀਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਨਾ ' ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ ?" ਐਤਕੀ ਉਸ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਤੇ ਕੁਝ ਤਲਖ਼ ਜਹੀ ਸੀ ।

 
ਦੀਵਾ ਬਲਦਾ ਰਿਹਾ
੮੭