ਪੰਨਾ:ਦੀਵਾ ਬਲਦਾ ਰਿਹਾ.pdf/99

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


ਦੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਉਜਾਗਰ ਕਰ ਦਿਆਂ | ਪਰ ਸ਼ਾਂਤਾ ਇਹ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਇਕ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਜਤਨਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ । ਇਸ ਲਈ ਸਾਂਝੇ ਉਦਮ ਅਤੇ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ । ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਲਹੁ ਪਸੀਨਾ ਇਕ ਕਰਕੇ ਕਮਾਏ ਹੋਏ ਸਵਾ ਸੌ ਰੁਪਏ ਵਿਚੋਂ ਚਾਰ ਭੈਣ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਅਣਡਿਠ ਕਰਕੇ ਚਾਲੀ ਰੁਪਏ ਲੈ | ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਮੇਰੀ ਜੇਬ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਦੂਜੇ ਹਫ਼ਤੇ ਹੀ ਖ਼ਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ । ਪੈਸੇ ਦੀ ਘਾਟ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗ ਦੀ ਬੁੜ ਮੇਰੇ ਰਾਹ ਵਿਚ ਦੋ ਵਡੀਆਂ ਰੋਕਾਂ ਹਨ । "ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗਿੱਲੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਜਲ ਪਿਛੇ ਕਿਸੇ ਨਵੀਂ ਉਮੰਗ ਦਾ ਉਤਸ਼ਾਹ-ਭਰਪੂਰ ਝਾਉਲਾ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ ।
ਤੇ ਉਸ ਪਿਛੋਂ ਉਹ ਵੀ ਸਤੀਸ਼ ਨਾਲ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿਚ ਅੱਠ ਅੱਠ ਪੀਰੀਅਡ ਮਿਸ ਕਰਨ ਲਗ ਪਈ । ਹਰ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਉਹ ਹੋਸਟਲ ਜਾਂ ਜਮਾਤ ਵਿਚੋਂ ਲਾਪਤਾ ਹੁੰਦੇ । ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿਚ ਘੁਸਰਮੁਸਰ ਹੋਈ, ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰਾਂ ਨੇ ਸ਼ੱਕੀ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਘੂਰਿਆ, ਹੋਸਟਲ ਸੁਟੇਡੇਟ ਨੇ ਤਾੜਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਅਖ਼ੀਰ ਗੱਲ ਜਾ ਪਹੁੰਚੀ ਪੰਸੀਪਲ ਤਕ | ਪਰ ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰਾਂ ਦੀਆਂ ਘੁਰਕੀਆਂ, ਜੁਰਮਾਨਿਆਂ ਦੇ ਗਮ, ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਦੰਦ-ਕਥਾਵਾਂ, ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਮਖੌਲ, ਸਾਥੀ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੀਆਂ ਟਿਚਕਰਾਂ ਉਨਾਂ ਦਾ ਕੁਝ ਨਾ ਵਿਗਾੜ ਸਕੀਆਂ | ਇਸ ਸੰਭ ਕੁਝ ਤੋਂ ਲਾਪਰਵਾਹ ਉਹ ਤੁਰੇ ਗਏ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ੇ ਵਲ|
 ਨੀਲੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਇਕ ਤਾਰਾ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚੰਦ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਰਾਸੀ । ਸ਼ਤਾ ਨੂੰ ਲੱਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ ਦੀ ਚਾਨਣੀ ਨਾਲ ਤਾਰਾ
ਰੇਸ਼ਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ । ਉਸ ਫਿਰ ਕਮਰੇ ਵਲ ਵੇਖਿਆ ।
ਹੋਰ ਵੀ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ।

 
ਦੀਵਾ ਬਲਦਾ ਰਿਹਾ
੯੯