( to) ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ (ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੀ) ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ (ਤੋਂ ਇਹ) ਕਾਰ (ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਕਾਰ ਕਤੀ ਹੈ):ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲ॥੩੮॥ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ (ਆਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ) [ਨਦਰੀ] ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੇ (ਨੂੰ ਹੀ) [ਨਦਰਿ] ਦ੍ਰਿਸਮਾਨ (ਵਿਚ) ਨਿਹਾਲ] ਵੇਖਦਾ ਹੈ, (ਅਰਥਾਤ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਰਚਨਾ ਨਿਰੰਕਾਰ ਦਾ ਹੀ ਰੂਪ ਦਿੱਸਦੀ ਹੈ॥੩੮॥ ॥ ਸਲੋਕੁ॥ ਪਵਣੁ ਗੁਰੂ ਪਾਣੀ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਧਰਤਿ ਮਹਤੁ॥ (ਦੇਹ ਦਾ) ਗੁਰੂ ਪੌਣ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਪਿਉ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਡੀ ਮਾਂ ਹੈ।
- ਵੇਦ ਵਿਚ ਕਥਾ ਹੈ, ਇਕੇਰਾਂ ਸਾਰੇ ਇੰਦੂ ਆਪੋ ਵਿਚ
ਝਗੜਨ ਲਗੇ, ਅਤੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਡਾ ਕਹਿਣ ਲਗੇ। ਅੰਤ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾਂ ਪਾਸ ਫੈਸਲੇ ਲਈ ਗਏ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇਕ ਇਕ ਕਰਕੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਓ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਰੀਰ ਨਾਂ ਰਹੇ ਉਹ ਤੁਸਾਂ ਸਭਨਾਂ ਤੋਂ ਵਡਾ ਹੈ। ਸੋ ਪ੍ਰਾਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਤੋਂ ਇਸ ਲਈ ਪਵਨ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਕਿਹਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਮਾਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਇਕ ਤਾਂ ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਤੇ ਤੁਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਦੀ ਬਨਾਵਟ ਵਿਚ ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਦੀ ਅੰਸ ਬਹੁਤੀ ਹੈ, ਇਸੇ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ` ਨਾਮ ਹੀ ਪਾਰਥਿਵ ਸਰੀਰ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਮਾਤਾ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਗੋਦੀ ਤੋਂ ਬਚੇ ਨੂੰ ਉਤਾਰ ਦੇਂਵੀ ਇਹ ਉਤਾਰਦੀ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਤੀਜਾ ਉਹ ਮਾਤਾ ਪਾਲਨ ਪੋਖਨ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਭੀ ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਮੁਤਾਜ ਹੈ।
