ਪੰਨਾ:ਪ੍ਰੀਤ ਕਹਾਣੀਆਂ.pdf/121

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦਿੱਕਤ ਆ ਗਈ ਹੈ



ਵਾਰ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਤੇ ਬੰਦ ਕੀਤੀਆਂ।
ਮਾਰਗਰੇਟ! "ਮੇਰੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ! ਕੀ ਇਹ ਵੀ ਕਿਧਰੇ ਸੁਪਨਾ ਹੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ?"
ਉਹ ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮਕਾ ਵਲ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅਖਾਂ ਤੇ ਇਤਬਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆਉਂਦਾ। ਮਾਰਗਰੇਟ ਅਗੇ ਵਧ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਹਥ ਰਖਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਬੋਲੀ- ਪਿਆਰੇ। ਤੁਹਾਡੀ ਸਚੀ ਮੁਹੱਬਤ ਮੈਨੂੰ ਇਤ ਦੂਰੋਂ ਖਿਚ ਲਿਆਈ ਹੈ।"
ਕਲਾਈਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੁੱਟ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿਚ ਕਸ ਲਿਆ, ਤੇ ਪਿਆਰ ਚੁਮਣਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤਰ ਕਰ ਦਿਤੀਆਂ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਸ ਪਈ ਕੁਰਸੀ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਕਹਿਣ ਲਗਾ, "ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਮਾਰਗਰੇਟ! ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮੁੜ ਜਿੰਦਾ ਕਰ ਦਿਤਾ ਹੈ। ਅਜ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਫਿਰ ਜੀਉਂਦੇ ਮਨੁੱਖਾ ਵਿਚ ਸਮਝ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।"
"ਪ੍ਰੀਤਮ! ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਤੇ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੀ ਹਾਂ, ਜੇ ਕਬੂਲ ਹੋ ਸਕਾਂ, ਤਾਂ ਧੰਨ ਭਾਗ।" ਮਾਰਗਰੇਟ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਬਦਿਆ ਹੋਇਆਂ ਕਿਹਾ।
ਹੁਣ ਕਲਾਈਵ ਸੰਭਲ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵੇਖਦਿਆਂ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਹਥਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਚੁੰਮਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਕਿਹਾ
"ਮੇਰੀ ਮਿਠੀ ਮਾਰਗਰੇਟ! ਤੂੰ ਕਲਾਈਵ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਜਿਤ ਲਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਦਾ ਸਭ ਕੁਝ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ।
ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਹੀ ਫੋਰਟ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿਲੀਅਮ ਵਿਚ ਦੋਹਾਂ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਦੇ ਗਲਾਂ ਵਿਚ ਹਾਰ ਪਾਏ ਗਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵਣ ਸਦਾ ਲਈ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕਰ ਦਿਤੇ ਗਏ।

-੧੨0-