ਪੰਨਾ:ਪੰਚ ਤੰਤ੍ਰ.pdf/20

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ
੧੨
ਪੰਚ ਤੰਤ੍ਰ

ਵਾਪਾਰ ਅਰਥਾਤ ਖ਼ੁਸ਼ਬੋ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ (੨) ਅਮਾਨਤ ਰੱਖਨੀ, ਅਰਥਾਤ ਸਰਾਵੀ, ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਦੇ ਪਾਸ ਇਤਨਾ ਧਨ ਰਖਦਾ ਹਾਂ ਇਸਦੇ ਬਦਲੇ ਇਹ ਮਹੀਨਾ ਤੁਸਾਂ ਦੇਨਾ (3)-ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਖਰੀਦ ਫ਼ਰੋਖ਼ਤ 1 ( ੪ ) ਪਰ ਚਿਤ ਗਾਹਕ ਦਾ ਆਉਨਾ ਅਰਥਾਤ ਆਪਨੇ ਮੇਲ ਵਾਲੇ ਗਾਹਕਾਂ ਦਾ ਵਨਜਨਾ । ( ੫ ) ਮਿਥਯਾ ਕ੍ਰਯ ਕਥਨ, ਅਰਥਾਤ ਥੋੜੇ ਮੁੱਲ ਨਾਲ ਲੈਕੇ ਗਾਹਕ ਨੂੰ ਬਹੁਤਾ ਮੁਲ ਦਸਨਾ । (੬) ਕੂਟ ਭੂਲਾ ਮਾਨ, ਅਰ- : ਥਾਤ ਤੱਕੜੀ ਵਿੱਚ ਪਾਸਕ ਰੱਖਕੇ ਵਧ ਲੈਨਾਂ ਅਤੇ ਘੱਟ ਦੇਨਾ (੭) ਦੇਸਾਂਤਾਂ ਤੋਂ ਭਾਂਡਾ ਨਯਨ ਅਰਥਾਤ ਦੁਰ ਦੁਰ ਦਿਆਂ ਦੇਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮੰਗਾ ਕੇ ਵੇਚਨੀਆਂ ਅਥਵਾ ਆਪਨੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਲਜਾਕੇ ਵੇਚਨਾ । ਇਸ ਪਰ ਕਹਿਆ ਭੀ ਹੈ:-

ਦੋਹਰਾ॥ਗਾਂਧੀ ਕੋ ਵਯਵਹਾਰ ਜੋ ਸਭ ਤੇ ਉੱਤਮ ਜਾਨ।
ਏਕ ਰੁਪਯੇ ਤੇ ਗਹੇ ਬੇਚੇ ਸ਼ਤ ਮਰਮਾਨ ॥ ੧੩ ॥
ਧਰੇ ਅਮਾਨਤ ਜਾਸ ਪੈ ਸੋ ਸੇਵੇ ਨਿਜ ਦੇਵ ।
ਮਰੇ ਧਨੀ ਹੇ ਦੇਵ ਜਬ ਕਰੋ ਤੁਮਾਰੀ ਸੇਵ ॥ ੧੪ ॥
ਪਸੁ ਸੰਗ੍ਰਹ ਤੇ ਪੁਰਖ ਬਹੁ, ਹਰਖ ਹੋਤ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥
ਧਨ ਕਰ ਪੂਰਤਿ ਭੂਮਿ ਅਬ ਮਿਲੀ ਹਮੇਂ ਨਹ ਕਾਂਹਿ॥੧੫
ਪਰਚਿਤ ਗਾਹਿਕ ਦੇਖਕਰ ਨਰ ਬਹੁ ਹੋਇ ਪ੍ਰਸੰਨ ।
ਮਨਹੁ ਪੁਤ੍ਰ ਘਰ ਜਨਮਿਆਂ ਕਹੇ ਆਪਕੋ ਧੰਨ॥੧੬॥
ਧਰੇ ਤਰਾਜ਼ੂ ਮੇਂ ਫ਼ਰਕ ਤਾਂਕਰ ਠਗੇ ਜਹਾਨ ।
ਮਿਥਯਾ ਕ੍ਰਯ ਯਾਕੋ ਲਖੋ ਹੈ ਭੀਲਨ ਕੀ ਬਾਨ॥ ੧੭ ॥
ਦੇਸਾਂਤ੍ਰ੍ ਤੇ ਬਸਤ ਜੋ ਲੈ ਆਵੇ ਯਾ ਦੇਇ ॥
ਦੁਗਨਾ ਤ੍ਰਿਗੁਨਾ ਧਨ ਮਿਲੇ ਉਦਮ ਕੀਨੇ ਤੇਇ ॥੧੮

ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਵੁਹ ਬਾਨੀਆ ਇਸ ਬਾਤ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿਖੇ ਧਾਰਕੇ ਮਥਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਜਾਨ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੈਕੇ ਚੰਗੇ ਮਹੂਰਤ ਵਡਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁਛਕੇ ਦੋ ਪਾਲਤੂ ਬਲਦ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸੰਜੀਵਕ ਅਤੇ ਨੰਦਨ ਸੇ ਰਥ ਅਗੇ ਜੋੜ ਲਏ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਕੇ ਟੁਰ ਪਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸੰਜੀਵਕ ਨਾਮ ਬਲਦ ਦੀ ਟੰਗ ਜਮਨਾ ਦੇ ਘਾਟ ਉਤਰਨ ਲਗਿਆਂ ਚਿੱਕੜ ਵਿੱਚ ਫਸਕੇ ਮਚਕੋਰੀ ਗਈ ਇਸਲਈ ਵਪਾਰੀ