ਪੰਨਾ:ਪੰਚ ਤੰਤ੍ਰ.pdf/27

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


ਪਹਿਲਾ ਤੰਤ੍ ਹਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਜਾਕੇ ਕੀ ਕਹੇਂਗਾ॥ ਦਮਨਕ ਬੋਲਿਆ:-ਉੱਤਰ ਕਾ ਉੱਤਰ ਮਿਲੇ ਚਲੇ ਜਬੀ ਪ੍ਰਸੰਨ। ਦੋਹਰਾ॥ ਜਿਮ ਵਰਖਾ ਗੁਣ ਬੀਜ ਤੇ ਅਪਰ ਬੀਜ ਉਤਪੰਨ॥ ੬੪. ਦੋ:-ਸ਼ੁਭ ਲਛਨ ਤੇ ਸੰਪਤ ਜੈਸੇ। ਪੁਨ ਹੈ ਵਿਪਤ ਅਸੁਭ ਸੈ ਤੈਸੇ। ਬੁਧਮਾਨ ਪਹਿਲੇ ਕਹਿ ਦੇਤ। ਤਾਂਤੇ ਤਾਂਸੇ ਰਹੇ ਸੁਚੇਤ॥੬੫॥ ਦੋ:-ਏਕ ਚਤੁਰ ਉਰ ਮੁਖ ਤੇ ਮੂਕ। ਏਕ ਚਤੁਰ ਮੁਖ ਉਰ ਤੇ ਸੂਕ। ਉਭਯ ਚਤੁਰ ਜੋ ਹੈ ਬੁਧਿਮਾਨ। ਨਿਜ ਹਾਦਰ ਸੋ ਕਹੇ ਸੁਜਾਨ॥੬੬ ਹੇ ਭਾਈ ਮੈਂ ਸਮਯ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਬੋਲਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੈਂ ਪਿਤਾ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਾਜਨੀਤ ਸੁਨਦਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ॥ ਸੁਰ ਗੁਰ ਭੀ ਜੌ ਸਮਯ ਬਿਨ ਕਹੇ ਕਛੁਕ ਜਬ ਬਾਤ। ਦੋਹਰਾ॥ਹੋਇ ਨਿਰਾਦਰ ਤਾਸ ਕਾ ਜੜਤਾਈ ਬਿਖਯਾਤ l੬੭॥ ਕਰਟਕ ਬੋਲਿਆ:- ਨਿ੍੫ ਸੇਵਾ ਅਤਿ ਕਠਨ ਹੈ ਪਰਬਤ ਇਮ ਭੈ ਦਾਇ। ਦੋਹਰਾ॥ ੳੂਚ ਨੀਚ ਹਿੰਸਕ ਸਹਿਤਜਿਮ ਗਿਰਵਰਦਰਸਾਇ॥੬੮ ਤਥਾ-ਕੁਟਿਲ ਕ੍ਰੂਰ ਚੇਸ਼ਟਾ ਕਰੇਂ * ਕੰਚੁਕਿ ਯੁਤ ਭੂਪਾਲ॥ ਮੰਤ੍ ਸਾਧਯ ਹੈਂ ਸਰਪ ਇਮ ਭੋਗ ਸਹਿਤ ਲਖ ਲਾਲ੬੯॥ ਕ੍ਰੂਰ ਕਰਮ ਦੈ ਜਿਹਬ ਹੈਂ ਦੇਖ ਛਿਦ੍ਰ ਧਸ ਜਾਤ॥ ਲੋਖੋ ਦੂਰ ਤੇ ਸਰਪ ਵਤ ਨਿ੍ਪ ਕੋ ਸੁਨ ਮਮ ਭ੍ਰਾਤ॥20॥ ਭੂਪਤਿ ਕੇ ਪਿਆਰੇ ਜੋਊ ਕਰੇਂ ਤੁਛ ਅਪਰਾਧ। ਤੇ ਨਰ ਜਰੇਂ ਪਤੰਗ ਵਤ ਅਗਨਿ ਵਿਖੇ ਸੁਨ ਸਾਧ 7੧ ਨਿ੍ਪ ਸੇਵਾ ਦੁਖ ਸੇ ਮਿਲੇ ਸਰਬ ਲੋਕ ਕਰ ਪੂਜ॥ ਬ੍ਹਹਮ ਤੇਜ ਵਤ ਅਲਪ ਅਘ ਤੁਰਤ ਲਗਾਵੈ ੳੂਜ ੭੨॥ ਰਾਜ ਲੱਲ ਦੁਖ ਸੇ ਮਿਲੇ ਗਹੀ ਯਤਨ ਸੇ ਜਾਇ॥ ਯਤਨ ਕੀਏ ਜਿਮ ਪਾਤ੍ ਮੇਂ ਜਲ ਠਹਿਰਤ ਹੈ ਭਾਇ॥12੩॥ *ਰਾਣੀਆਂ ਦੇ ਪਾਸ ਰਹਿਨ ਵਾਲੇ ਖੁਸਰੇ ਨੂੰ ਕੰਚੁਕੀ ਆਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁੰਜ ਨੂੰ ਭੀ ਆਖਦੇ ਹਨ॥" ਵਿਖਯਾਂ

ਨੂੰ ਤੇ ਸਰਪ ਦੇ ਵਨ ਨੂੰ ਭੋਗ ਆਖਦੇ ਹਨ॥

. ife 11

Original rub: Punjabi Sahit Academy