ਪੰਨਾ:ਪੰਚ ਤੰਤ੍ਰ.pdf/29

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


ਪਹਿਲਾ ਤੰਤ੍ਰ ਬੀ ਆਪ ਨੂੰ ਇਹ ਬਾਤ ਯੋਗਨਹੀਂ।| ਇਸ ਪਰ ਕਿਹਾਬੀਹੈ|।ਯਥਾ:-ਦੋਹਿਰਾ॥ ਹੇ ਨਿ੍ਪ ਭੂਖਨ ਭਿ੍ਤਯ ਕੋ ਉਚਿਤ ਠੌਰ ਮੇਂ ਰਾਖ॥ ਸਿਰ ਭੂਖਨ ਕੋ ਪਾਦ ਮੇਂ ਹੈ ਸਮਰਥ ਮਤਨਾਖ॥੮॥ ਪਰੰਪਰਾ ਕਰ ਨਿ੍ਪਤਿ ਜੋ ਪੁਨ ਕੁਲੀਨ ਧਨਵੰਤ॥ ਗੁਣ ਅਵਗੁਣ ਜਾਨੇ ਨਹੀਂ ਅਨੁਚਰ ਤਿਸੇ ਤਜੰਤ॥੭੯॥ ਔਰ ਭੀ- ਆਦਰ ਹੋਤ ਨਾ ੳੁਚ ਕਾ ਹੋਤ ਨੀਚ ਕੀ ੳੂਪ। ਯਥਾ ਯੋਗ ਪਦਵੀ ਨਹੀਂ ਤਜੇ ਦਾਸ ਸੋ ਭੂਪ॥ ੮॥ ਅਤੇ ਜੇਹੜੇ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਅਗਯਾਨ ਕਰਕੇ ਉੱਤਮ ਪਦਵੀ ਦੇ ਯੋਗ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਨੀਵੇਂ ਅਥਵਾ ਵਿਚਲੇ ਦਰਜੇ ਦੇ ਨਿਯਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਓਹ ਉਸ ਜਗਾਂ ਪਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ ਸੌ ਇਹ ਦੋਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਨਾ ਰਾਜਾ ਦਾ ਹੀ ਕੁਝ ਦੋਸ ਹੈ ਇਸ ਉੱਪਰ ਮਹਾਤਮਾ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਐਉਂ ਹੈ॥ ਯਥਾ:- ਹੀਰਾ ਚਾਹੀਏ ਸਰਨ ਮੇਂੱ ਜੋ ਓਹ ਲੋਹ ਧਰਾਤ। ਦੋਹਰਾ||ਰੁਦਨ ਕਰੇ ਨਹਿ ਭਾ ਲਹੇ ਜੋ ਜੋੜੇ ਨਿੰਦਾਤ॥੮੧॥ ਹੋਰ ਆਪ ਨੇ ਜੋ ਏਹ ਆਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਚਿਰ ਪਿੱਛੇ ਆਯਾ ਹੈਂ ਓਹ ਬੀ ਸੁਨੋ:-ਦੋਹਰਾ॥ ਦਹਿਨੇ ਬਾਂਏ ਹਾਥ ਕਾ ਹੋਤ ਨ ਜਹਾਂ ਬਿਚਾਰ। ਕੋਨ, ਸ਼ੇਸਟ ਜੋਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੈ ਠਹਿਰਤ ਹੈ ਕਰ ਪਯਾਰ॥੮੨॥ ਕਚ ਔਰ ਮਣਿ ਕੀ ਜਹਾਂ ਪਰਖ ਨ ਹੋਵਤ ਖਾਸ। ਨਾਮ ਮਾਕੂ ਠਹਿਰੇ ਨਹੀਂ ਐਸੇ ਫ਼ਿਪ ਢਿਗ ਦਾਸ॥੮੩॥ ਜਹਾਂ ਪਾਰਖੁ ਹੈ ਨਹੀਂ ਮੋਤੀ ਲਹੇ ਨ ਮੋਲ। ਤੀਨ ਵਟਕ ਸੇ ਬਿਕਿਓ ਹੀਰਾ ਗੋਪਨ ਕੋਲ॥੮੩॥ ਨੀਲ ਮਣਿ ਪੁਖਰਾਜ ਕਾ ਜਹਾਂ ਨ ਅੰਤਰ ਹੋਇ। ਕਾਹੇ ਕੋ ਓਹ ਫੌਰ ਮੇਂ ਰਤਨ ਬੇਚ ਮਤ ਖੋਇ॥੮੫॥ ਜਬ ਸ਼ਾਮੀ ਅਨੁਚਰਨ ਪੈ ਸਮ ਦਿਸਦੀ ਕਰ ਲੇਤ॥ ਤਬ ਉੱਦਮ ਯੁਤ ਨਰ ਸਬੀ ਨਿਜ ਪੈਰਖ ਭਜ ਦੇਤ॥੮੬॥ ਦਾਸਨ ਬਿਨ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਰਾਜਾ ਬਿਨ ਨਹਿ ਦਾਸ। ਇਨਕਾ ਯਹੀ ਬਿਚਾਰ ਹੈ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਕੀ ਆਸ॥੮੭॥ ਅਨੁਚਰ ਹਿਤਕਾਰੀ ਸ਼ਗਤ ਤਿਨ ਬਿਨ ਪ ਨਹਿ ਸੋਭ | । Original:: Punjabi Sahit Academy Digitized by: Panjab Digital Library