ਪੰਨਾ:ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਚੌਥੀ ਪੋਥੀ.pdf/25

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ

( ੧੯ )

ਸਮਝਿਆ,ਪਰ ਐਨਾਂ ਤਾਂ ਜਰੂਰ ਜਾਣਿਆਂ ਹੋਇਗਾ, ਕਿ ਇਹ ਉਹੋ ਜਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਨਿੱਤ ਖਾਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਸਾ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਇੱਕ ਮੁੰਡਾ ਉਸੇ ਸ਼ੀਹ ਦੇ ਪਿੰਜਰੇ ਵਿਖੇ ਹੱਥ ਪਾਈ ਖਲੋਤਾ ਸਾ, ਸ਼ੀਂਹ ਨੇ ਇੱਕ ਮੂੰਹ ਮਾਰਿਆ, ਅਤੇ ੱਥ ਵੱਢਕੇ ਖਾ ਗਿਆ, ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ, ਕਿ ਮੁੰਡਾ ਜਾਨੋ ਬਚ ਗਿਆ, ਫੇਰ ਬੀ ਕਦੇ ਕਦੇ ਆਉਂਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸਾ,ਕਿ ਜਿਸ ਮਿੱਤ੍ਰ ਨੇ ਬਾਂਹ ਪੁਰ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਲਾਈ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਆਵਾਂ॥
ਸ਼ੀਹ ਦੀਆਂ ਕਈਆਂ ਵਸਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇੱਥੇ ਦਿਆਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਭਰਮ ਹਨ, ਜਿਹਾਕਿ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਕਿ ਸ਼ੀਹ ਦੀ ਮੁੱਛ ਦਾ ਵਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਖੁਵਾਈਏ, ਤਾਂ ਓਹ ਉਸ ਦੇ ਢਿੱਡ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਅਜੇਹਾ ਚੁੱਭ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਮਰ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਦਿਆਂ ਕਈਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਵਿਖੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇਹ ਬੀ ਵਿਚਾਰ ਹੈ,ਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ੀਹ ਦੀਆਂ ਮੁੱਛਾਂ ਆਪਣੇ ਪਾਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿਖੇ ਅਚਰਜ ਬਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਨਿਸਚਾਹੈ,ਕਿ ਜੇ ਸ਼ੀਹ ਦੀਆਂ ਨਹੁੰਦਰਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਗਲ ਪਾ ਦਈਏ, ਤਾਂ ਨਜ਼ਰ ਟਪਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ,