ਪੰਨਾ:ਫੁਟਕਲ ਦੋਹਰੇ.pdf/14

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ
(੧੪)

ਪ੍ਰੀਤਮ ਹਮਰੋ ਸਘਨ ਘਨ ਹਿਤਕਰ ਬਰਸੇ ਮੇਹ ॥
ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਜਯੋਂ ਬਿਲਪਤਰਹੋਂ ਸ਼ਾਂਤਬੂੰਦਮੁਹਿਦੇਹ॥੧੨੧॥
ਮੂਰਤ ਅਪਨੇ ਮੀਤਕੀ ਮਨਮੇਂ ਧਰੀ ਦੁਰਾਇ ॥
ਰਾਤ ਦਿਨੇ ਡਰਪਤ ਰਹੋਂ ਮਤਕੋਊਲਏਚੁਰਾਇ॥ ੧੨੨ ॥
ਮੂਰਤ ਅਪਨੇ ਮੀਤ ਕੀ ਚਿਤਵੋਂ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ॥
ਮਾਲਾ ਫੇਰੋਂ ਯਾਦ ਕਰ ਸਾਜਨ ਸੰਦੀ ਬਾਤ ॥੧੨੩ ॥
ਆਵਨ ਕਹਿ ਗਏ ਮਾਸ ਲਗ ਆਏ ਮੂਲ ਨ ਮੀਤ ॥
ਗ੍ਰੀਖਮ ਤਜ ਪਾਵਸਗਯੋ ਗੁਜਰਗਈਰੁਤ ਸੀਤ ॥੧੨੪॥
ਆਵਨ ਕਹਿ ਗਏ ਮੀਤ ਜੀ ਬੀਤ ਗਈ ਬਰਸਾਤ ॥
ਅਜਹੁੰ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨਾ ਮਿਲੈ ਤੁਰਤ ਕਰੋ ਤਨਘਾਤ ॥੧੨੫॥
ਆਵਨ ਕਹ ਗਏ ਆਏ ਨਹੀਂ ਕੀਨੀ ਬਡੀ ਅਨੀਤ॥
ਸਾਜਨ ਮਿਲਯੋ ਨ ਆਨਕ ਸਾਵਣ ਭਯੋ ਬਿਤੀਤ॥੧੨੬॥
ਮੋਹਲਤ ਪੁੱਨ ਦਿਨ ਗਏ ਸੀਨੇ ਸੇਲ ਅਪਾਰ॥
ਪਰ ਨਾਰੀ ਸੰਗ ਰਚ ਰਹੇ ਹਮਕੋ ਦੀਯੋ ਬਿਸਾਰ॥ ੧੨੭॥
ਪਰਤ ਨ ਮੀਤ ਸੰਦੇਸਰੋ ਪਤੀ ਲਿਖੀ ਨ ਮੂਲ॥
ਬਿਰਹੋਂ ਬਾਨ ਨੇ ਬੇਧਿਆ ਉਠਤ ਕਰੇਜੇ ਸੂਲ ॥੧੨੮॥
ਪਾਤੀ ਲਿਖੋ ਨ ਪੜ੍ਹ ਸਕੋ ਕਯਾ ਤੁਮਰੇ ਮਨ ਮਾਂਹਿ ॥
ਪ੍ਰੀਤ ਰੀਤ ਕੈਸੇ ਤਜੀ ਸਕਹੁ ਨਾ ਨੇਹੁ ਨਿਬਾਹਿ ॥੧੨੬॥
ਕਾਗਜ਼ ਨਾਹਿ ਕਿ ਕਲਮ ਨਹਿ ਨਹਿ ਮਸਵਾਣੀ ਪਾਸ॥
ਕਯਾਕਠਿਨਤੁਮਕੋਭਯਾ ਜੋ ਨਾਹਿ ਲਿਖੀਅਰਦਾਸ॥੧੩੦॥
ਕਾਗਜ਼ ਜਰੇ ਕਿ ਬਨ ਜਰੇ ਮਸ ਭੀ ਜਰੀ ਸਬਾਹ ॥
ਬੀਤਬੀਤ ਅਉਰ ਹਰਜੋ ਹਮਕੋ ਕਛੂ ਨ ਬਿਸਾਹ॥੧੩੧॥