ਪੰਨਾ:ਬਾਦਸ਼ਾਹੀਆਂ.pdf/86

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


ਜਦ ਜੇਬ ਹੋਈ ਖਾਲੀ, ਦਿਲ ਨੂੰ ਭੀ ਸ਼ਾਂਤ ਆਈ ਜੇ ਸੀਸ ਮੰਗੇ, ਹਾਜ਼ਰ, ਜੇ ਜਾਨ ਚਾਹੇਂ, ਸਦਕੇ, ਪਰ ਟੱਟਸੀ ਏ ਯਾਰੀ ਜੇ ਮੰਗਲੋਂ ਤੂੰ ਪਾਈ ਹੈਰਾਨ ਹਾਂ ਕਿ ਉਮਰਾ ਕਟ ਲਵਾਂਗੇ ਰੋ ਪੈਂ, ਖੱਫਣ ਮਿਲੇਗਾ ਕਿੱਥੋਂ ? ਜਦ ਕਰ ਗਏ ਚੜ੍ਹਾਈ ਪੈਸੇ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਮੈਂ ਤਾਂ ਪੌਲੇ ਲਗਾਵਾਂ # # ਪਰ ਹਾਇ, ਕੀ ਕਰੇਗੀ ? ਆ ਕੇ “ਓਹ` ਧੀ ਪਰਾਈ ! ਮੈਂ ਚੀਕਿਆ ਬਥੇਰਾ, ਦਿਲ ਦੇਖ, ਨਾ ਕਿ ਪੈਸਾ ਮਹਿਫ਼ਲ’ਚੋਂ ਫਿਰ ਭੀ ਕਢਿਆ,ਤਾਂ ਸਖਤ ਸ਼ਰਮ ਆਈ ! ਡੁਬ ਜਾਏ ਏਹ ਗਰੀਬੀ, ਇਖ਼ਲਾਕ ਜੇ ਦਿਖਾਈਏ, ਤਾਂ ਸਮਝ ਕੇ ਖੁਸ਼ਾਮਦ, ਨੱਕ ਵਟਦੀ ਲੁਕਾਈ ਹਨ ਕਹਿਣ ਨੂੰ ਏਹ ਗੱਲਾਂ,ਮੂਰਤ ਹੈ ਉਸਦੀ ਦਿਲ ਵਿਚ ਪੈਸਾ ਜੂ ਸੀ ਨਾ ਪੱਲੇ, ਮੂਰਤ ਭੀ ਨਾ ਖਿਚਾਈ ! ਰੱਬਾ ! ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ ਅਜ, ਓਹ ਆਵਸਣ ਮਿਰੇ ਘਰ, ਨਾ ਬਹਿਣ ਨੂੰ ਹੈ ਕੁਰਸੀ, ਨਾ ਖਾਣ ਨੂੰ ਮਿਠਾਈ ! ਸਬਰੇ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਦੇਖੋ, ਲੋਕੀ ਨੇ ਧਨ ਨੂੰ ਰੋਂਦੇ ਇਸ ਪਾਸ ਆਈ ਲਛਮੀ, ਪਰ ਇਸ ਨੇ ਪਿਠ ਭੁਆਈ । ਪਾਪ ਦੀ ਬੁਰਕੀ , ਇਕ ਰਾਜੇ ਦਾ ਗੁਰ-ਤਪੀਸ਼ਰ ਚੋਰੀ ਦੇ ਵਿਚ ਫੜਿਆ ਚੋਰਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਰਾਜੇ ਅਗੇ ਸਿਰ ਨੀਵਾਂ ਕਰ ਖੜਿਆ ਰੋਜ਼ ਵਾਂਗ ਓਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਸੀ ਆਇਆ ਮੌਕਾ ਪਾ ਕੇ ਰਾਣੀ ਦਾ ਨੌਲੱਖਾ ਹਾਰ ਚੁਰਾਇਆ ਰਾਜਾ ਡਾਢਾ ਅਚਰਜ ਹੋਇਆ, ਸਮਝ ਜ਼ਰਾ ਨ ਆਵੇ ਐਡਾ ਜਪੀ ਤਪੀ ਸਿਧ ਜੋਗੀ ਕਿਵੇਂ ਚੋਰ ਬਣ ਆਵੇ ਜੇ ਧਨ ਦੀ ਸੀ ਲੋੜ ਏਸ ਨੂੰ ਇਕ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦਾ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਦੀ ਕੁਟੀਆ, ਨਾਲ ਮੋਤੀਆਂ ਭਰਦਾ -੫੮