ਪੰਨਾ:ਬਾਦਸ਼ਾਹੀਆਂ.pdf/90

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

Awਤੇ ਕਈ ਕਹੇ “ਸ਼ੇਰ’ ਸਮ ਗੱਜ ਕੇ ਕਢ ਕਲੇਜਾ ਖਾਈਏ ਬਾਂਦਰ ਵਾਂਗ ਚਾਲਾਕੀ ਹੋਵੇ, ਬਗਲੇ ਵਾਂਗ ਸਮਾਧੀ “ਕਉਏ' ਵਰਗੀ ਤਾੜ ਚੁਫੇਰੇ ਰੱਖੇ ਦੂਰ ਵਿਆਥਾਂ ਮੱਖੀ ਵਾਰੀ ਭਿਣ ਭਿਣ ਕਰ ਕੇ ਖਹਿੜਾ ਚੋਈ ਨ ਛੱਡੇ *ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਦੁੱਧ ਪੀ ਕੇ ਭੀ ਚਾ ਦੰਦ ਜ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਗੱਡੇ “ਮੁਰਗੇ ਵਾਂਗੂੰ ਸਿਰ ਅਕੜਾ ਕੇ, ਪੈਲ ਮੋਰ ਸਮ ਪਾਵੇ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗੂੰ ਮਸਤ ਚਲੇ ਤੇ ਬੁਲਬੁਲ' ਵਾਂ ਗਾਵੇ ਡੰਗ ਚਲਾਵੇ ਬਿੱਛੂ ਵਾਂਗੂੰ, ਖੁਨ ‘ਜੋਕ’ ਸਮ ਚੂਸੇ ਯਾਨੀ ਆਪ ਸਦਾ ਸੁਖ ਪਾਵੇ, ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਲੂਸੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਪਿਆ ਹੱਸਾਂ, ਦੇਖੋ ਪੁਰਸ਼ ਸਿਆਣੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੋਂ “ਨੀਤੀ’ ਮੰਗ ਕੇ ਸੁਖ ਚਾਹੁਣ ਮਨ ਭਾਣੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਰਦਾਰ, ਪਏ ਉਸਤਾਦ ਜਨੌਰ ਬਨਾਵਣ ਦਸ ਸੁਥਰੇ' ਉਸਤਾਦ-ਸ਼ਗਿਰਦੋਂ ਚੰਗੇ ਕੌਣ ਸਦਾਵਣ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਚੀਜ਼ ਅਕਬਰ ਸ਼ਾਹ ਬੇਗਮ ਸੰਗ ਲੜਿਆ,ਕਿਹਾ, ਨਿਕਲ ਜਾਹ ਮਹਿਲੋਂ ਨਜ਼ਰ ਬੰਦੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਾ ਰਹੁ, ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲੋਂ ਏਹ ਭੀ ਤੈਨੂੰ ਦਿਆਂ ਇਜਾਜ਼ਤ, ਜੋ ਸ਼ੈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਓਹ ਭੀ ਬੇਸ਼ਕ ਨਾਲ ਆਪਣੇ, ਲੈ ਜਾਹ ਜਾਂਦੀ ਵਾਰੀ ਬੇਗਮ ਕਿਹਾ “ਗਲਾਸ ਅਰੀ, ਸ਼ਰਬਤ ਦਾ ਪੀ ਜਾਓ ‘ਤੜਕਸਾਰ ਮੈਂ ਚਲੀ ਜਾਵਸਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਫੁਰਮਾਓ ਸ਼ਰਬਤ ਵਿਚ ਸੀ ਦਵਾ ਬਿਸ਼ੀ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਰਤ ਭਲਾਈ ਬੇਗਮ ਪਾ ਕੇ ਡੋਲੀ ਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਘਰ ਲੈ ਆਈ ਆਈ ਹੋਸ਼, ਤਾਂ ਕਾਰਨ ਪੁਛਿਆ, ਦੇ ਕੇ ਝਿੜਕ ਕਰਾਰੀ ਆਖਣ ਲਗੀ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮੇਰੀ ਸ਼ੈ ਹੋ ਪਿਆਰੀ ! ਉਛਲ ਪਿਆ ਅਕਬਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਗੁੱਸਾ-ਗਿਲਾ ਭੁਲਾਇਆ ਅਗੋਂ ਲਈ ਉਸੇ ਦਾ ਬਣਿਆ, ਪ੍ਰੇਮ-ਫੰਧ ਵਿਚ ਆਇਆ -੬੨ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org