ਪੰਨਾ:ਬੁਝਦਾ ਦੀਵਾ.pdf/79

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਹ ਸਫ਼ਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ




ਸਤੀ ਵਿਧਵਾ


ਕਈ ਸੌ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਚੀਨ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਤੋਂ ਕੁਛ ਦੂਰ ਇਕ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਚੋਯਾਂਗ ਨਾਂ ਦਾ ਇਕ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ-ਜੋ ਲਾਉਸੀ ਨਾਮੀ ਚੀਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਦਾ ਸ਼ਾਗਿਰਦ ਸੀ। ਚੋਯਾਂਗ ਜੀ ਆਪਣੀ ਤੀਸਰੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੁਖੀ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ । ਜਵਾਨੀ ਵਿਚ-ਗ੍ਰਿਹਸਤ ਜੀਵਨ ਇਤਨਾ ਸੁਖੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਬੜੀ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿਚ ਹੀ ਮਰ ਗਈ; ਦੁਸਰੀ ਪਤਨੀ ਬਦ-ਚਲਨ ਨਿਕਲੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਤਿਆਗ ਕਰਨਾ ਪਿਆ; ਪਰ ਤੀਸਰੀ ਪਤਨੀ-ਸ੍ਰੀ ਮਤੀ ਤਿਯੇਨ ਪਾਸੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਸੁਖ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਓਹੋ ਜਿਹਾ ਪਹਿਲੇ ਕਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਮਲਿਆ | ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਹੋਣ ਕਰ ਕੇ ਸੋਚਣ ਵਿਚਾਰਨ ਲਈ ਓਹ ਕਦੀ ਕਦੀ ਇਕੱਲੇ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਜਾਂ ਸੁੰਨਸਾਨ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ । ਅਜਿਹੇ ਸਫਰ ਵਿਚ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੀ ਵੇਖਿਆ -ਇਕ ਨਵੀਂ ਕਬਰ ਦੇ ਪਾਸ ਇਕ ਯੁਵਤੀ ਇਸਤ੍ਰੀ ਮਾਤਮੀ ਕੱਪੜੇ ਪਾਈ ਕਬਰ ਨੂੰ ਪੱਖਾ ਝਲ ਰਹੀ ਹੈ । ਇਹ ਅਨੋਖਾ ਕੰਮ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੇ ਪਾਸ ਜਾਕੇ ਪੁੱਛਿਆ-ਤੂੰ ਇਹ ਕੀ ਕਰ ਰਹੀ ਏਂ ?"

ਯੁਵਤੀ ਬੋਲੀ -ਇਹ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਦੀ ਕਬਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਪ੍ਰਣ ਲੈ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਦੂਜਾ ਵਿਆਹ ਤਦ ਤੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗੀ; ਜਦ ਤੀਕ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਕਬਰ ਨਾ

ਸਤੀ ਵਿਧਵਾ
੮੧