ਪੰਨਾ:ਮਸੀਹੀ ਮੁਸਾਫਰ ਦੀ ਜਾਤ੍ਰਾ.pdf/18

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ
੧੬

ਤੁਰਨਾਂ ਮੰਨ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਛ ਮੈਂ ਉਸ ਡਰ ਦੀ ਬਾਬਤ ਕਿ ਜੇਹੜਾ ਅਜੇ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਜਾਣਿਆ ਹੈ, ਜੇ ਹਰੀਦਾਸ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ, ਤਾਂ ਓਹ ਐਉਂ ਛੇਤੀ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਕਦੀ ਨਹੀਂ ਹਟਦਾ॥

ਭੋਲੇ ਨੈੈ ਆਖਿਆ ਹਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸਚ ਹੈ, ਪਰ ਸੁਣੋਂ, ਇਸ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਸਾਬੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਵਾਸਤੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਭਈ ਜਿਥੇ ਅਸੀਂ ਤੁਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਉਥੋਂ ਸਾਨੂੰ ਕੀ ਲਭੇਗਾ, ਅਤੇ ਕੇਹੜਾ ਅਨੰਦ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਗਾ।

ਮਸੀਹੀ ਨੇ ਉਤੱਰ ਭਾ, ਮੈਂ ਉਨਾਂ ਗਲਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਉਨਾਂਂ ਦੀ ਕਂਂਥਾ ਮੈਂਥੋਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਭੀ ਤੂੰ ਜੋ ਜਾਣਨਾਂਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਥੀ ਪੜ੍ਹਕੇ ਤੈੈਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ॥

ਭੋਲੇ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕੂਲਾ ਇਹ ਤੂੰ ਠੀਕ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਪੋਬੀ ਦੀਆਂਂ ਗੱਲਾਂਂ