ਪੰਨਾ:ਮਸੀਹੀ ਮੁਸਾਫਰ ਦੀ ਜਾਤ੍ਰਾ.pdf/244

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ
242

________________

੨੪੨ - ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ , ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ, ਕੁਈ ਦੋ ਭਾਂਤ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹਨ, ਇੱਕ ਤਾਂ ਉਹ ਮਾਨ ਹੈ, ਜੇਹੜਾ ਨੇ ਗੱਲਾਂ ਅਰ ਵਸਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਵੱਲ ਹੀ ਧਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ , ਦੂਜਾ ਇਹ ਹੈ, ਜੇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਨਿਹਚਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਤਨੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀਇੰਮਾ ਨੂੰ ਪਾਰੇਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ , ਇਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਤਾਂ ਬਕਵਾਦੀਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਆਉਂਦਾ ਹੈ , ਪਰ ਦੂਏ ਥੋਂ ਭੁੱਖਾ ਰਹਿਕੇ ਸੱਚਾ ਈਬਾਈ ਅਨੰਦ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ. ਜੇਹਾਤ ਲਿਖਆ ਹੋਯਾ ਹੈ ਭਈ ਹੇ ਪਰਮੇਸਰ ਮੇਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਅਰ ਰਿਮਾਨ ਦਾਨ ਕਰ ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਬਿਬਾ ਨੂੰ ਕੰਠ ਕਰਾਂਗਾ ਹਾਂ ਮੈਂ ਉਹਨੂੰ ਬਾਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਚੇਤੇ ਰੱਖਾਂਗਾ, ਬੱਤਵਾਦੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਤੁਸੀ ਫੇਰ ਮੇਰੀ - "ਗੱਲ ਨੂੰ ਐਵੇਂ ਹੀ ਫੜ ਲੈਂਦੇ ਹੋ ? ਧਰਮਦਾਸ ਬੋਲਿਆ, ਤੁਲਾ ਜੋ ਤੇਰਾ ਜੀ helsinkhism LinnishAA