ਪੰਨਾ:ਮਸੀਹੀ ਮੁਸਾਫਰ ਦੀ ਜਾਤ੍ਰਾ.pdf/4

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ
2

________________

ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਗੁਫਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਥੋਂ ਸੰਖ ਦਾ ਥਾਂ ਪਾਕੇ ਲੰਮਾ ਪਿਆ, ਅਰ ਸੋਂ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸੁੱਤੇ ਆਂ ਹੋਇਆਂ ਇਕ ਸੁਪਨੇ ਡਿੱਠਾ, ਅਤੇ ਕੀ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਇਕ ਜਣਾ ਲੀਰਾਂ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਪਿੱਠ ਕੀਤੀ, ਮੋਢੇ ਉਤੇ ਵਡਾ ਭਾਰ ਚੁੱਕੀ ਅਤੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਇਕ ਪੇਥੀ ਫੜੀ। ਖਲੋਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਘੜੀ ਮੁੜੀ ਉਸ ਪੋਥੀ ਨੇ ਖੋਹਲ ਕੇ ਵੰਦ, ਅਰ ਭੁੱਬਾ ਮਾਰ ਮਾਰ ਕੇ ਰੋ ਦਾ, ਅਤੇ ਕੰਬਦ, ਅਤੇ ਕੁਰਲਾ: ਕੁਰਲਾ ਕੇ ਆਖਦਾ ਸੀ, ਹਾਏ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਅਤੇ ਆਉ ਵਾਲੇ ਕੂਪ ਤੇ ਮੈਂ ਕਿਕੂਰ ਬਚਾ। . ' ਇਸੇ ਹਾਲ ਵਿਚ ਓਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਨੂੰ ਚਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਈ ਦਿਹਾੜੀਆਂ ਤਿੜੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੁਛ ਨਾ ਆਖਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁਖਾਲਿਆ, ਭਈ ਕਿਤੇ ਮੇਰੇ ਘਰ ਦੇ ਲੋਕ ਮੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨੇ ਜਾਨਣ, ਪਰ ਮਨਦੀ ਘਬਰਾਹਟ ਦੇ ਕਾਰਨ ਓਹ ਐਡਾ ਦੁਖੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਚੁੱਪ ਨਾ ਰਹਿ ਸ਼ਾਕਿਆ .. । ਉਪਰੰਦ ਇਕ ਦਿਨ