ਪੰਨਾ:ਮਸੀਹੀ ਮੁਸਾਫਰ ਦੀ ਜਾਤ੍ਰਾ.pdf/407

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ
405

________________

, ੬੫ ਵਡੀ ਭੁੱਲ ਹੈ ॥ 'ਆਸਅਨੰਦ ਨੇ ਊਂਹਾ ਹਾਂ ਭਾਈ ਜੀ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਭੁੱਲ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲੈ ਦਾ ਹਾਂ , ਤਾਂ ਬੀ ਤੁਹਾਡੇ ਕਠੋਰ ਬਚਨਾਂ ਨੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਚੜਾਇਆ ਹੈ . ॥ ਮੁਸੀਹੀ ਬੋਲਿਆ ਕਿਉਂ ਜੀ ਮੈਂ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰਾ ਮੂਰਖਾਂ ਵਰਗ ਗਾ ਬਣਾਆ ਸੀ, ਪਰ ਰੁਲਾ · ਹੁਣ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਜਾਣ ਦਿਓ ਅਤੇ ਫੇਰ ਉਸ ਪਹਿਲੀ ਗੱਲ ਦੀ ਹੀ ਚਰਚਾਂ ਕਾਰ , ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੁ ਝ ਗਿਲਾ ਨਾ ਹੋਊ , ਆ ਨੰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਕਿ ਰੁਲਾ ਭਾਈ ਅਮ ਸੀਹੀ ਜੀ ਮੇਂ ਨੂੰ ਪੱਕੀ ਪਰਤੀਤ ਹੈ , ਜੋ ਓਹ ਤਿੰਨ ਜਣੇ ਨਿਰੇ ਰਾਲ ਹੀ ਸਨ , ਕਿਉਂ ਜੋ ਕਿਸੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਅਵਾਜ ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਯਾਰ |