ਪੰਨਾ:ਯਾਦਾਂ.pdf/61

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਹ ਸਫ਼ਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੈ

ਯਾਦਾਂ

ਮਤ ਭੁਖਾਂ ਮਾਰੀ ਏ।
ਸਿਰ ਤੇ ਕੂੜਾ ਏ,
ਹਥ ਫੜੀ ਬਹਾਰੀ ਏ।

ਕੀ ਬੜਾ ਹਨੇਰ ਨਹੀਂ?
ਐਨੀ ਸੇਵਾ ਤੇ,
ਸ਼ਾਵਾ ਸ਼ੇ ਫੇਰ ਨਹੀਂ।

ਸੁਖ ਦੂਰੋਂ ਭਜਦੇ ਨੇ।
ਕੰਡਿਆਂ ਤੋਂ ਤਿਖੇ,
ਨਿਤ ਮੇਹਣੇ ਵਜਦੇ ਨੇ।

ਖੰਬ ਕਾਲੇ ਤਿੱਤਰਾਂ ਦੇ।
ਭੁਲਨੇ ਜ਼ੁਲਮ ਨਹੀਂ,
ਅਭਿਮਾਨੀ ਮਿਤ੍ਰਾਂ ਦੇ।

ਖੰਭ ਕਾਲੇ ਕਾਵਾਂ ਦੇ।
ਸਾਡੇ ਤੇ ਕਿਉਂ ਥੁਕਨੈ,
ਚੰਨ ਅਸੀਂ ਵੀ ਮਾਵਾਂ ਦੇ।

੫੩