ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ
ਯੂਸਫ਼ ਜ਼ੁਲੈਖਾ
105
ਚਾਚੇ ਜਾਮ ਜਲਾਲ ਭੱਤਰੀਆ, ਬੱਕਰੇ ਵਾਂਗ ਕੁਹਾਇਆ।
ਉਹਨਾਂ ਇਸ਼ਕ ਨਵਾਲਾ ਕਰ ਕੇ, ਖਾਧਾ ਜਿੰਦੂ ਸਵਾਇਆ।885।
ਹਾਕਮ ਛੱਡ ਹਕੂਮਤ ਬੰਨੇ,ਕਾਜ਼ੀ ਛੱਡ ਕਜ਼ਾਈਂ।
ਜਿਉਂ ਭਾਵੇਂ ਤਿਉਂ ਇਸ਼ਕ ਰੰਜਾਣੇ[1],ਦਰਦ-ਮੰਦਾਂ, ਦੇਤਾਈਂ।887।
ਨ ਕਰ ਬਹੁਤ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਹਾਫ਼ਿਜ਼, ਮੱਤ ਰੱਬ ਗ਼ੈਰਤ[2] ਆਵੇ।
ਇਸ਼ਕ ਮਜਾਜ਼ੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਬਾਜ਼ੀ, ਰੱਖੇ ਜਿਉਂ ਰੱਬ ਭਾਵੇ। 888
ਜੋ ਕੁਝ ਹਰਫ਼ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋਵੇ, ਸੋ ਕੁਝ ਆਖ ਸੁਣਾਈ।
ਐਮਾਲਾਂ ਦੇ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਆਪਣੇ, ਅਬਸ[3] ਸਿਆਹ ਕਰਾਈਂ।889।
-2-
ਮਿਹਤਰ ਯੂਸਫ਼ ਤੋਰ ਅਗਾਹਾਂ, ਵੇਖਣ ਮਿਲਣ ਪਿਆਰੇ।
ਦਿਹੁੰ ਚੰਦ ਤਾਰੇ ਮਲਿਕ[4]ਪ੍ਰਿੰਦੇ, ਤੁਰ ਤੂਰ ਵੇਖਣ ਸਾਰੇ।890।
ਸੈ ਸੈ ਤਾਅਨੇ ਮਾਰੇ ਬੀਬੀ, ਯੂਸਫ਼ ਕਿਆ ਸੁਣੀਂਦਾ।
ਯੂਸਫ਼ ਦੇ ਵਲ ਤਾਂਘੇ ਬੀਬੀ, ਯੂਸਫ਼ ਅੱਗੇ ਤਕੇਂਦਾ।891।
ਮਿਹਤਰ ਯੂਸਫ਼ ਨਜ਼ਰ ਨ ਕੀਤੀ, ਨ ਕੁਝ ਮੂੰਹੋਂ ਅਲਾਇਆ[5]।
ਉਹ ਸਾਬਰ[6]ਸ਼ਾਕਰ[7] ਹੋਇ ਅਗਾਹਾਂ, ਪਿਉ (ਦੇ)ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਆਇਆ।892।
